TAKVO ZLO SVIJET NIJE UPAMTIO: Na čelu sa „Plavom zvijeri“ brutalno su mučili i ubijali sve redom, čupali nokte, vadili zube, ljudi su molili za SMRT

„Slobodna Bosna“ nastavlja serijal iz povijesti

  • Jeste li znali

  • 26. Apr. 2019  

  • 0

Naša današnja priča vezana je za Geheime Staats Polizei - tajnu državna policiju Njemačke, poznatiju pod imenom Gestapo.

Gestapo je pored SS i SA jedinica bio jedan od najjačih instrumenata vlasti nacističke Njemačke.

Nakon dolaska nacista na vlast 1933., Gestapo je radio kao politička policija koja se isprva borila protiv ljevičarkog pokreta.

Nacistički zločinac Hermann Göring, koji je obavljao funkciju pruskog ministra unutrašnjih poslova, na današnji je dan 1933. godine izdao nalog za utemljenje Gestapoa.

Prvi šef je bio Rudolf Diel, a od aprila 1934. na dužnost dolazi Reinhard Heydrich, koji se na funkciji zadržao do 1¸942. godine.

Nakon što je u junu 1936 Heinrich Himmleru povjerena funkcija šefa njemačke policije, uvedena je centralizacija svih političkih policija pod vodstvom Gestapoa. Zajedno s „Kriminalpolizei“, Gestapo je činio „Sicherheitspolizei“, nacističke sigurnosne snage.

Gestapo je sistematski suzbijao prave kao i navodne političke protivnike. Prventsveno su hapšeni socijaldemokrati i komunisti, bez ikakvog suđenja. Iskazi su sakupljani i mučenjem. Pored toga korišteno je, putem ogromne mreže doušnika, blaćenje optuženih na političkom, poslovnom i privatnom nivou.

Uhapšeni koji su predviđeni za koncentracioni logor dobijali su oznaku RU (Rückkehr unerwünscht), što bi u privedu značilo „povratak-nepoželjan“.

Gestapo je imao oko 32.000 uposlenika, raspoređenih po Njemačkoj.

Agenti koji su djelovali pod plaštem ove agencije progonili su stotine hiljada ljudi a milioni ljudi trpjeli su pod njihovim udarcima i umrli od njihove ruke ili ruke njihove braće SS-ovaca. Gestapo je bio središnji i glavni stup nacionalsocijalističke države. Nikad , ni u jednoj zemlji, ni u kom razdoblju nijedna organizacija nije postala tako sveobuhvatna i moćna, niti je postigla „savršenstvo“ u radu i činila takve strahote - objašnjava Jacques Delarue u svojoj knjizi The Gestapo: A History of Horror.

Gestapo je djelovao po sektorima. Sektor A se bavio progonima komunista, reakcionara, liberala, pobunama protiv režima i sabotažama. Sektor B je progonio katolike, protestante, masone i Židove. Sektor C je bio odjel administracije. Sektor D je djelovao na okupiranim teritorijima i tamo progonio sve po redu. Sektor E se bavio protuobavještajnim djelovanjem.

„Himmler je od Gestapoa učinio ono isto što je napravio i od SS-a - zatvoreni svijet u koji niko nije imao prava ni da zaviri. Početkom 1934. kad je Himmler preuzeo upravu nad cijelim Gestapoom odmah je svoju desnu ruku Reinharda Heyndricha, poznatog pod nadimkom Plava Zvijer, postavio za šefa centralne službe Gestapoa“,  piše Delarue.

„Osobe koje su pojedinačno hapsili, Gestapo bi ispitivao i najčešće mučio. Uhapšenik je na prvo preslušanje morao čekati i desetak dana. Postupci što su ih primjenjivali gestapovci da bi uhapšenik progovori svugdje su bili isti. Prisilili bi ih da kleče na trouglom drvetu oštrih ivica, da bi im se mučitelj popeo na ramena, stavili bi ih da vise ruku zavezanih pozadi sve dok ne bi pali u nesvijest, udarali ih nogama, šakama, žilom...

Dovodili bi ih ponovo svijesti polijevajući ih vodom kad bi se onesvijestili. Brusili su im zube, čupali nokte, palili ih cigaretom, često i špiritnom svjetiljkom. Primjenjivali su mučenja električnom strujom, jedna je žica bila pričvršćena, a drugom, koja je bila uključena na strujni krug, prelazili su im preko najosjetljivijih dijelova tijela. Tabane su im ranjavali britvom, a onda ih prisiljavali da hodaju. Između nožnih prstiju stavljali su im komadiće vate natopljene benzinom i onda ih zapalili - opisuje metode kojima su se Gestapovci služili autor u svojoj knjizi o povijesti Gestapoa.

Mučenje u kadi sastojalo se u tome da uhapšenu osobu stave, s rukama vezanim za leđa, u ledenu vodu i da mu glavu drže pod vodom sve dok se gotovo ne bi udavio. Izvukli bi ga onda ponovo na površinu, vukući ga za kosu. Ako i tad ne bi progovorio, odmah bi ponovili postupak.

'Masuy', stručnjak za takve postupke, običavao bi ih prekinuti kad je zatvorenik bio na kraju snage te bi naredio da mu donesu vreli čaj, a kad se žrtva oporavila, mučenje se nastavilo.

„Kad je Gestapo smatrao da je izvukao sve što je mogao iz uhapšenog, tada bi ga prebacili u neki transport za deportaciju.

Transportirali su ih u vagonima za stoku, zatvorenim i plombiranim. Putovali su obično tri dana i tri noći, a u svakom je vagonu bilo 100 a ponekad i 120 ljudi bez zraka, bez hrane i vode. Kad su konvoji stigli u logore Buchenwald ili Dachau često je bilo 25 posto mrtvih“, napisao je Delarue.

(SB)

Vezane vijesti

Komentari - Ukupno 0

NAPOMENA: Komentari odražavaju stavove njihovih autora, a ne nužno i stavove redakcije Slobodna Bosna. Molimo korisnike da se suzdrže od vrijeđanja, psovanja i vulgarnog izražavanja. Redakcija zadržava pravo da obriše komentar bez najave i objašnjenja. Zbog velikog broja komentara redakcija nije dužna obrisati sve komentare koji krše pravila. Kao čitalac također prihvatate mogućnost da među komentarima mogu biti pronađeni sadržaji koji mogu biti u suprotnosti sa vašim vjerskim, moralnim i drugim načelima i uvjerenjima.

  1. Lista komentara
  2. Dodaj komentar

trenutak ...