Crni bilans na putevima Republike Srpske nastavlja da raste alarmantnom brzinom. Samo u prvih 11 mjeseci ove godine, prema podacima Ministarstva unutrašnjih poslova RS, poginulo je 118 ljudi, što je čak 30 više u odnosu na isti period prošle godine, kada je život izgubilo 88 osoba.

Iz Agencije za bezbjednost saobraćaja Republike Srpske upozoravaju da je riječ o ozbiljnom i zabrinjavajućem porastu broja stradalih. Milija Radović, direktor Agencije, ističe da glavni uzroci tragedija ostaju isti – neprilagođena i nepropisna brzina, pijana vožnja i upotreba mobilnih telefona za volanom.

„Do 40 odsto nesreća sa poginulim licima uzrokovano je upravo brzinom. Što je veća brzina, posljedice su teže“, poručuje Radović.

Iako je teško objasniti zašto je ove godine broj poginulih naglo porastao, Radović napominje da situaciju dodatno pogoršava veliki broj neplaćenih kazni za saobraćajne prekršaje, te neefikasna kaznena politika koja, prema njegovim riječima, nikoga ne odvraća od rizičnog ponašanja.

„Kazna za 0,3 do 0,8 promila je 50 KM, a uz plaćanje u roku – 25 KM. To je neprihvatljivo. U Sloveniji su kazne od 300 do 600 eura“, navodi Radović i dodaje da je hitno potrebno donošenje novog Zakona o osnovama bezbjednosti saobraćaja na putevima u BiH.

Dodatni problem predstavlja i sve češća upotreba mobilnog telefona tokom vožnje.

„U Banjaluci čak svaki peti vozač drži telefon u ruci. Imamo dvostruko povećanje upotrebe telefona u odnosu na ranije mjerenje“, upozorava Radović.

Zabrinjava i pad korištenja bezbjednosnog pojasa. Iako pojas spasava živote, njegova upotreba pala je sa 76 na 67 odsto, što prema procjenama Agencije rezultira sa najmanje 10 izgubljenih života godišnje.

Radović smatra da odgovornost moraju preuzeti svi – od vozača, preko institucija, do upravljača putevima.

„Potrebna su veća sredstva za kampanje, više preventivnih aktivnosti i pojačana kontrola učesnika u saobraćaju“, poručuje on.

Kako stvari stoje, bez odlučnih reformi i strožih kazni, crna statistika na putevima RS nastaviće da raste – dok se promjene ne dogode, ljudski životi ostaju najskuplja cijena, piše Buka.