Odluka Srbije da ne učestvuje u glasanju u UN-u o rezoluciji kojom se osuđuje prisilna deportacija ukrajinske djece u Rusiju izazvala je oštre reakcije. Ambasada Ukrajine u Beogradu saopćila je da je razlog tome to što "Beograd slijedi sopstvene nacionalne interese", dok sagovornici Danas.rs tvrde da je u pitanju sramotna spoljna politika i ropstvo prema Kremlju.

"Svjesni smo složenosti sadašnjeg trenutka – Kremlj je počeo otvoreno da ucjenjuje Srbiju, odlažući rješavanje pitanja snabdijevanja energijom," navela je ukrajinska ambasada u Beogradu za Radio Slobodna Evropa.

Ambasada Ukrajine je izrazila nadu da će Srbija, kao kandidat za članstvo u Evropskoj uniji, podržati međunarodne napore za postizanje mira, uključujući i povratak odvedene ukrajinske djece.

Srbija bira opstanak na vlasti, ne principe

Zastupnik Zeleno-lijevog fronta, Robert Kozma, smatra da potez Stalne misije Srbije pri UN-u pokazuje da ne postoji strateška orijentacija Srbije u spoljnim poslovima.

"Svi segmenti državne politike svedeni su isključivo na cilj opstanka na vlasti zarad nastavka koruptivnih radnji vladajuće većine," kaže za Danas.rs Robert Kozma.

On dodaje da ukoliko je zvanična politika Srbije podrška teritorijalnom integritetu Ukrajine i članstvo u Evropskoj uniji glavni spoljnopolitički cilj, onda bi razuman postupak bio da se glasa za rezoluciju koju je predložila i Evropska unija.

"Međutim, s obzirom da se naprednjački režim ne rukovodi principima i vrijednostima, a da su sada primorani da rješavaju nadolazeću energetsku krizu u Srbiji, koju su sami produbili... onda se dolazi u apsurdnu situaciju da se predstavnik Srbije ponaša po principu 'ne diraj ništa, pokvarićeš' i odluči da uopšte ne glasa o rezoluciji," objašnjava Kozma.

"Ropski odnos Vučića prema Putinu"

Aris Movsesijan smatra da je razlog za ovakvo sramotno ponašanje energetska ucjena Rusije.

"To se ne vidi samo iz diplomatskih signala, već iz potpuno otvorene energetske ucjene Rusije – koja godinama koristi NIS i snabdijevanje energentima kao polugu političkog pritiska na Srbiju... Ne govorimo o sankcijama, već o čistoj ljudskoj pristojnosti: da glasamo za rezoluciju koja osuđuje otmicu djece. To nije politika, to je civilizacijski minimum," ističe Movsesijan.

On zaključuje da Srbija ovako djeluje kao zemlja koja se "plaši da Rusiji kaže 'ne'," ali se zato "ne ustručava da okrene leđa žrtvama najtežih zločina".

Advokat i potpredsjednik Lige socijaldemokrata Vojvodine, Aleksandar Olenik, slaže se da je neglasanje za rezoluciju sramota i anticivilizacijski čin.

"Pravi razlog za potčinjeni odnosno ropski odnos Srbije prema Rusiji je ropski odnos Vučića prema Putinu... Kako je Vučić nekada gledao u Šešelja kao u boga, sada tako gleda u Putina," zaključuje Aleksandar Olenik.

Za rezoluciju, kojom Generalna skupština UN-a zahtijeva od Kremlja da osigura "hitan, bezbjedan i bezuslovan povratak" sve ukrajinske djece prisilno premještene u Rusiju, glasala je 91 od 193 članice UN-a. Srbija nije učestvovala u glasanju i uz Tursku je jedina zemlja kandidat za članstvo u EU koja nije glasala za rezoluciju. Bosna i Hercegovina, Sjeverna Makedonija, Crna Gora i Albanija su podržale rezoluciju.