Originalni recept uključivao je kofein, šećer i ekstrakt lista koke. U to vrijeme, mali udio kokaina u ovakvom piću bio je potpuno legalan.

Asa Grigs Kendler, američki preduzetnik, rođen je 30. decembra 1851. godine u Džordžiji gdje je proveo veći dio svog života. Poznat je po tome što je kupio recept za tada nepoznato piće i osnovao kompaniju koja je postala jedna od najpoznatijih na svijetu.

Riječ je o Koka-koli, a Kendler ju je vodio do 1919. godine, nakon čega ju je prodao i posvetio se filantropiji i politici.

Popularizovao Coca-colu širom SAD

Kada je imao 36 godina, sastao se sa hemičarem Džonom Pembertonom, kod koga je probao slatko i gazirano piće koje mu se dopalo. Recept je kupio za, navodno,svega 2.300 američkih dolara. Taj novac je, istina, imao znatno veću vrijednost nego danas, ali ni približno vrijednost kakvu kompanija ima danas. Godine 1892. Kendler je osnovao kompaniju i počeo da prodaje piće.

Piće se prodavalo isključivo u apotekama i nije bilo flaširano. Uglavnom se kupovao koncentrat, koji se zatim miješao sa mineralnom vodom. Piće je promovisano kao „tonik za zdravlje, onaj koji će ukloniti glavobolju, umor i probavne smetnje“.

Kendler je u narednih deset godina od svog proizvoda napravio popularno piće širom SAD-a. Kokain je uklonjen iz recepta 1904. godine, a piće ubrzo stiže u prodavnice i ugostiteljske objekte.

U Džordžiji poznatiji po drugim stvarima

Kendler je marljivo radio u svojoj kompaniji sve do 1916. godine, kada ga je taj posao već polako zamarao, a sreću je pronašao u aktivnom društvenom angažmanu. Od 1910-ih se sve više uključuje u politiku, a 1916. godine pobeđuje na lokalnim izborima i postaje gradonačelnik Atlante.

Kompaniju je prepustio svojoj djeci, koja su je vrlo brzo prodala američkom investitoru Ernestu Vudrafu. Kendlerov mandat najviše je obilježio požar iz 1917. godine, kada je izgorio dobar dio centra grada, a više od deset hiljada stanovnika ostalo je bez domova.

Pored toga što je naporno radio kako obnova ne bi trajala čitavu deceniju, Kendler je uložio mnogo sopstvenih sredstava kako bi podstakao izgradnju gradske kanalizacije, snažne vatrogasne službe i još mnogo toga. Kada se nije bavio obnovom grada, donirao je velike sume novca univerzitetima u Džordžiji i bolnicama ili je gradio škole i vrtiće.

Umro je 1926. godine od infarkta, a u Atlanti je i danas veoma poznat. Često se o njemu govori kao o najboljem političaru Džordžije. Sahranjen je u Atlanti, blizu gradskog parka čiju je izgradnju takođe podstakao, donirajući novac i za taj projekat.