Njemački politički analitičar Carlo Masala razradio je uznemirujući scenarij prema kojem bi ruska pobjeda u Ukrajini mogla dovesti do direktnog napada na estonski grad Narvu. Ovaj hipotetički sukob iz 2028. godine mogao bi rezultirati paralizom i konačnim raspadom NATO saveza zbog nejedinstva članica i američkog izolacionizma, piše Novi list.

Tog 27. marta 2028. grad se probudio pod žestokim eksplozijama. Dvije ruske brigade napale su Narvu sa sjevera i zapada, brzo savladavši estonske granične jedinice, dok su u samom gradu naišle na nepostojeći otpor. Rusi već dugo imaju podršku lokalnog proruskog stanovništva kojem je Moskva tajno, tokom proteklih nekoliko sedmica, dostavila oružje i municiju.

U ovom trećem po veličini gradu Estonije, sa oko 57.000 stanovnika, koji se nalazi na granici Rusije i Estonije, većinu čine etnički Rusi, pa se ruska trobojka zavijorila na centralnom trgu samo nekoliko sati nakon početka akcije. Istovremeno, dva amfibijska broda Ruske baltičke flote bez najave pristižu na estonsko ostrvo Hiiuma, gdje ih čeka nekoliko stotina ruskih specijalaca maskiranih u turiste. Oni preuzimaju oružje sa brodova i zajedno sa marincima brzo savladavaju malobrojne estonske vojnike i policajce.

Hipotetički scenarij sloma saveza

Ovo nije zaplet akcionog filma, već dio scenarija koji je razradio Carlo Masala, njemački politički naučnik i predavač na Univerzitetu Bundeswehra u Münchenu. Scenarij pod nazivom "Ako Rusija pobijedi" predviđa razvoj događaja ukoliko mirovni sporazum između Ukrajine i Rusije zaživi prema željama Moskve, uz povlačenje Ukrajine iz dijelova Donbasa. Ohrabrena diplomatskom pobjedom i razjedinjenošću Zapada, Moskva bi mogla iskoristiti okolnosti za destabilizaciju NATO saveza.

Sve se vrti oko Narve, neuralgične tačke gdje 87,7 posto stanovništva čine etnički Rusi. Moskva godinama protestuje zbog odnosa Estonije prema ruskoj manjini, stvarajući izgovor za "specijalnu operaciju". Takva akcija postaje izvodiva uz napuknuti NATO, zamoren ratom u Ukrajini, i sa Donaldom Trumpom u Bijeloj kući.

Prema Masalinom predviđanju, invaziji će prethoditi politička priprema. Nakon osvajanja Donbasa, Vladimir Putin podnosi ostavku i postavlja lojalnog nasljednika, dok nastavlja vladati iz sjene. Istovremeno, posredstvom grupe Wagner, u Maliju i Mauritaniji počinju otmice ruralnog stanovništva koje arapski krijumčari prevoze preko Sredozemlja, stvarajući novi migrantski talas. Zbog pritiska na Maltu i Kanarska ostrva, NATO koncentriše brodove u Sredozemlju, povlačeći dio snaga sa Baltika.

Američko odbijanje vojne intervencije

Napad počinje 27. marta 2028., nekoliko mjeseci prije američkih izbora, dok Trump još sjedi u Ovalnom uredu i pažljivo bira poteze. Dio američke flote vezan je u južnoj Aziji zbog zaoštravanja odnosa Kine i Filipina, što je rezultat dogovora predsjednika Xija i Putina. Evropski lideri su zatečeni, a istovremeno stižu vijesti o diverzijama u Velikoj Britaniji i Njemačkoj, te hakerskim napadima na institucije. Evropljani shvataju da ne mogu poslati brodove zbog ruske blokade Baltika, a kopneni put kroz koridor Suwalki zahtijeva najmanje deset dana.

Američki predsjednik zaključuje da ne želi ulaziti u Treći svjetski rat zbog estonskog gradića, nesvjestan da Rusija blefira računajući na konformizam Zapada. Tokom video sastanka lidera NATO-a, dolazi do podjele na dva tabora. Baltičke i srednjoevropske zemlje traže vojni odgovor, dok južna Evropa zagovara diplomatiju.

Predsjednik SAD-a jasno poručuje da Evropljani ne mogu računati na američku pomoć ako žele rat. Epilog je izjava generalnog sekretara NATO-a da se savjet nije mogao usaglasiti oko protivmjera, čime Alijansa de facto prestaje postojati. Autor naglašava da ovo nije neizbježan, ali jeste realan scenarij s obzirom na trenutne vojne i političke odnose.