Ministar odbrane Italije, Guido Crosetto, upozorio je da se evropska odbrana ne smije oslanjati isključivo na postojeće okvire, ističući potrebu za stvaranjem šireg kontinentalnog sigurnosnog kišobrana. On je posebno naglasio da bi nova evropska alijansa morala uključiti države koje nisu članice EU, poput zemalja Zapadnog Balkana, Ukrajine i Velike Britanije.

U intervjuu za utjecajni italijanski list La Stampa, Crosetto je iznio viziju nove sigurnosne arhitekture Starog kontinenta, naglašavajući da geopolitička realnost zahtijeva hitno prilagođavanje.

Ministar je izjavio da bi Evropa trebala izgraditi "širi kontinentalni sigurnosni okvir", argumentirajući da evropska odbrana "ne bi smjela biti ograničena isključivo na granice Evropske unije".

Prema njegovim riječima, u ovaj novi sigurnosni blok neizostavno moraju biti uključeni strateški partneri:

• Zemlje Zapadnog Balkana

• Turska

• Velika Britanija

• Ukrajina

• Norveška

• Švicarska

• Moldavija

Upozorenje o stabilnosti NATO-a

Ono što je posebno privuklo pažnju u njegovom izlaganju jeste otvorena kritika trenutne ovisnosti Evrope o Sjedinjenim Američkim Državama u okviru Sjevernoatlantskog saveza. Crosetto je upozorio da je NATO "previše izložen nepredvidivim promjenama raspoloženja Donalda Trumpa".

Zbog ove nesigurnosti i potencijalnih političkih turbulencija u Washingtonu, italijanski ministar je zaključio da je Evropi prijeko potrebna "potpuno nova evropska alijansa".

Širi geopolitički kontekst (Analiza)

Ovakve izjave italijanskog ministra dolaze u trenutku kada se unutar Evropske unije sve glasnije zagovara "strateška autonomija". Zbog kontinuirane prijetnje koju predstavlja ruska agresija na Ukrajinu, evropski lideri shvataju da meka moć više nije dovoljna.

Uključivanje Zapadnog Balkana u ovaj okvir predstavlja jasan signal da Italija i druge ključne članice EU vide ovaj region kao integralni dio evropskog sigurnosnog prostora, čije je vezivanje za zapadne strukture ključno za sprečavanje vanjskih utjecaja, prije svega ruskog i kineskog. S druge strane, integracija britanskih vojnih kapaciteta i turske strateške pozicije dala bi novoj evropskoj alijansi snagu koja bi mogla funkcionisati nezavisno od američke vojne podrške, ukoliko bi se za tim ukazala potreba.