Duboko u Južnom Pacifiku, stotinama kilometara od Tahitija, nalazi se atol Ahe, mjesto koje na prvi pogled izgleda kao prizor s razglednice. Upravo tamo već decenijama živi porodica Umber, koja je život daleko od velikih gradova pretvorila i u porodični posao.

Ahe pripada arhipelagu Tuamotu u Francuskoj Polineziji i riječ je o koralnom atolu koji se tek nekoliko metara uzdiže iznad nivoa mora. Okružen ogromnim prostranstvom Pacifika, toliko je izolovan da se dom porodice Umber opisuje kao jedno od najudaljenijih domaćinstava na svijetu.

Snimci njihovog života privukli su pažnju na internetu jer pokazuju svakodnevicu koju je teško uporediti sa životom u gradu. Oko njih nema ulica i saobraćajne gužve – njihov svijet čine laguna, okean, palme, čamci i farma bisera.

Na atol stigli sedamdesetih

Priča porodice Umber na Aheu počela je početkom 1970-ih.

Prema podacima njihove porodične kompanije Kamoka Pearl, na atol su stigli jedrilicom s trupom od ferocementa koju su sami napravili.

Ubrzo su se zbližili s lokalnim stanovništvom, koje im je ponudilo malo pješčano ostrvo na kojem su se mogli nastaniti.

Prvi dom napravili su od palminog lišća.

Najstariji sin Loik tada je imao pet godina i pohađao je jedinu osnovnu školu na ostrvu, dok je Džoš bio premlad za školu.

Upravo je odrastanje uz lagunu i okean kasnije odredilo i posao kojim će se porodica baviti.

Svakodnevica potpuno drugačija od gradske

Život na tako udaljenom mjestu bitno se razlikuje od svakodnevice na kopnu.

Kada je najbliži veliki grad stotinama kilometara daleko, odlazak u prodavnicu, nabavka opreme ili popravka pokvarenog uređaja nisu stvari koje se mogu riješiti za nekoliko minuta.

Zbog toga život zahtijeva mnogo više planiranja.

Zalihe hrane, goriva, rezervni dijelovi i oprema moraju se nabavljati unaprijed, a čamac je jedno od najvažnijih prijevoznih sredstava.

Veliki dio dana porodice vezan je za vodu.

Laguna nije samo pogled iz dvorišta već i njihovo radno mjesto. Porodica se generacijama bavi uzgojem bisera, pa posao podrazumijeva boravak na vodi, ronjenje i brigu o školjkama iz kojih nastaju tahićanski biseri.

Ritam života zato više određuju priroda i stanje mora nego sat.

Voda i struja nisu nešto što se podrazumijeva

Život daleko od velike infrastrukture znači i potpuno drugačiji odnos prema resursima.

Na malom koralnom ostrvu nema sistema na koje su navikli stanovnici gradova, pa domaćinstvo mora biti što samostalnije.

Posebno je važna voda.

Na atolima okruženim slanim okeanom pitka voda je dragocjen resurs, zbog čega su njeno prikupljanje i racionalna potrošnja važan dio svakodnevice.

Foto: raphael salzedo / Alamy / Profimedia

Slično je i s električnom energijom. Izolovana domaćinstva moraju se oslanjati na vlastite izvore energije umjesto na klasičnu gradsku mrežu.

Zbog toga kvar ili nedostatak neke osnovne stvari može predstavljati mnogo veći problem nego na kopnu.

Okean im daje hranu, ali nosi i rizike

More je istovremeno izvor hrane, prihoda i jedna od najvećih opasnosti.

Riba i drugi morski resursi imaju važnu ulogu u životu ljudi na udaljenim pacifičkim atolima, dok se ostale namirnice moraju dopremati.

Zbog udaljenosti svaka nabavka zahtijeva ozbiljnu organizaciju.

Članovi porodice tokom godina susretali su se i s opasnostima tokom ronjenja, uključujući susrete s ajkulama.

Kada se živi na malom komadu kopna usred Pacifika, vremenski uslovi i stanje mora direktno određuju šta se tog dana može raditi.

Farma bisera u središtu porodičnog života

Umberovi vode farmu Kamoka Pearl, na kojoj uzgajaju tahićanske bisere.

Posao je ostao vezan za more, a u njemu učestvuju različite generacije porodice.

Foto: Reinhard Dirscherl / Alamy / Profimedia

Uzgoj bisera nije brz proces. Školjke zahtijevaju dugotrajnu njegu i praćenje, a do konačnog rezultata prolazi mnogo vremena.

Zbog toga se posao i privatni život na ovakvom mjestu teško mogu potpuno razdvojiti.

Njihova farma nalazi se uz lagunu Ahea, površine oko 194 kvadratna kilometra, približno 480 kilometara sjeveroistočno od Tahitija.

Dok ostatak svijeta njihov dom posmatra kao egzotičnu destinaciju, za Umberove su čamci, ronilačka oprema, školjke i more dio sasvim običnog radnog dana.

Nema brzog odlaska do grada

Jedna od najvećih razlika u odnosu na život većine ljudi upravo je udaljenost.

Na kopnu je lako zaboraviti koliko svakodnevica zavisi od bolnica, prodavnica, servisa, puteva i dostave.

Foto: raphael salzedo / Alamy / Profimedia

Na udaljenom pacifičkom atolu svako putovanje i dopremanje robe zahtijeva mnogo ozbiljniju organizaciju.

Izolacija zato ima dvije strane.

Porodica ima mir, prirodu i gotovo nestvarno okruženje, ali zauzvrat mora biti znatno samostalnija.

Ono što turistima može izgledati kao nekoliko dana u raju, za njih predstavlja svakodnevni život tokom cijele godine.

"Kraj svijeta" koji su izabrali za dom

Porodica je uprkos svim izazovima ostala na Aheu i decenijama nastavila razvijati farmu.

Njihova priča danas privlači pažnju upravo zbog velikog kontrasta sa savremenim načinom života.

Dok su za većinu ljudi automobili, prodavnice, dostava i gradska infrastruktura neizostavni dio dana, život Umberovih oblikuju okean, vremenski uslovi, čamci i posao na farmi bisera.

Za nekoga bi takva izolacija bila nezamisliva. Za porodicu Umber ona je postala normalnost.

Ahe zato na mapi možda izgleda kao "kraj svijeta", ali za ovu porodicu već više od pola stoljeća predstavlja njegov centar.

Izvor: Kurir / Blic