Agatha Christie stvorila je neke od najpoznatijih misterija u historiji književnosti, ali jedna od najzagonetnijih priča vezanih za njeno ime nije nastala u romanu. Dogodila se njoj.

U decembru 1926. godine tada 36-godišnja spisateljica jednostavno je nestala. Potraga za njom danima je punila naslovnice, uključila stotine policajaca i ogroman broj dobrovoljaca, te pokrenula teorije koje će preživjeti gotovo čitavo stoljeće.

Da li je željela kazniti muža? Da li je sve bilo smišljeno radi publiciteta? Da li je pokušala inscenirati sopstvenu smrt?

Danas postoji i mnogo manje senzacionalno, ali daleko ozbiljnije objašnjenje: Agatha Christie je u to vrijeme bila pod ogromnim psihičkim pritiskom.

Nestala je jedne decembarske noći

Trećeg decembra 1926. poljubila je svoju sedmogodišnju kćerku Rosalind za laku noć, uzela mali kofer i napustila kuću. Kasnije je pronađen njen automobil u oblasti Surrey, zaglavljen uz ivicu kamenoloma. Agathi nije bilo traga.

Nestanak jedne od najpoznatijih književnica u zemlji odmah je pokrenuo masovnu potragu. Policija, dobrovoljci i mediji pokušavali su otkriti gdje se nalazi, dok su se istovremeno pojavljivale sve dramatičnije teorije.

Sumnja je pala čak i na njenog supruga Archieja Christieja — i to s razlogom. Njihov brak se raspadao, a Archie je priznao da je zaljubljen u mlađu ženu po imenu Nancy Neele i da želi razvod. U isto vrijeme, Agatha je tugovala zbog smrti majke i nalazila se pod velikim pritiskom izdavača nakon uspjeha romana „Ubistvo Rogera Ackroyda“. Dok je policija pretraživala teren, širile su se glasine o ubistvu ili marketinškom triku. U potragu se na neobičan način uključio i Arthur Conan Doyle, koji je preko medijuma pokušao saznati gdje se nalazi njegova kolegica.

Pronađena 11 dana kasnije

Agatha Christie je locirana 14. decembra u hotelu u Harrogateu u Yorkshireu, gdje se prijavila pod imenom „gospođa Teresa Neele“. Prezime nije bilo slučajno — upravo se tako prezivala ljubavnica njenog muža.

Gosti i osoblje prepoznali su je sa novinskih fotografija. Iako se ponašala naizgled uobičajeno — kupovala odjeću, prisustvovala večernjim zabavama i razgovarala s gostima — pokazivala je znakove zbunjenosti i gubitka pamćenja. Kada je suprug došao po nju, tvrdio je da ga nije odmah prepoznala. To je otvorilo pitanje: da li je amnezija bila stvarna ili odglumljena?

Šta se zapravo dogodilo

Historičarka Lucy Worsley smatra da je spisateljica doživjela ozbiljnu psihičku krizu, a ne organizovala predstavu za javnost. Jedno od vjerovatnih medicinskih objašnjenja jeste disocijativna fuga — stanje u kojem osoba usljed traume gubi osjećaj ličnog identiteta, napušta uobičajeno okruženje i kasnije se ne sjeća tog perioda.

Christie se suočavala sa smrću majke, raspadom braka i profesionalnim preopterećenjem. U intervjuu iz 1928. godine opisala je svoj očaj te noći: usmjerila je automobil prema kamenolomu, udarila glavom pri sudaru, a zatim smetena lutala do stanice Waterloo. U vlastitim mislima tada više nije bila Agatha Christie, već „gospođa Teresa Neele iz Južne Afrike“.

Porijeklo teorija i kasniji život

Priču o marketinškom triku pokrenuo je sam Archie Christie tokom potrage, izjavivši da je Agatha ranije razmišljala o namjernom nestanku radi zapleta. Worsley navodi da je Archie time vjerovatno pokušavao skrenuti pažnju javnosti sa sopstvene prevare. Teorije o osveti i namještanju sumnje za ubistvo nikada nisu dokazane.

U autobiografiji je ove događaje gotovo preskočila, spominjući tek nesanicu, tugu i nervni slom. Nakon razvoda, udala se za arheologa Maxa Mallowana, proputovala Bliski istok (što je inspirisalo njena slavna djela) i postala najprodavanija autorica u historiji.

Verzija o misterioznom nestanku decenijama je javnosti bila privlačnija od činjenice da je slavna spisateljica pretrpjela težak psihički slom pod teretom nagomilanih životnih tragedija, prenosi Nova.rs.