Za Singapur, koji se prostire na samo oko 700 kvadratnih kilometara i broji 5,7 miliona stanovnika, taj broj je značajniji nego u velikim zemljama u kojima se broj novozaraženih svakog dana broji hiljadama.

U početku je izgledalo da je grad država uspjela da suzbije širenje virusa bez uvođenja restriktivnih mjera, što je za ostatak svijeta bilo ohrabrujuće.

Prema analizi koju objavljuje CNN, novom udaru koronavirusa doprinjelo je to što su u Singapuru previdjeli klastere slučajeva među radnicima migrantima koji žive u prenaseljenim objektima i potcjenili brzinu kojom infekcija može da se proširi u gradu u kojem nisu uvedene mjere karantina.

U tekstu se ukazuje da Singapur ima prednosti koje mnogo veće zemlje nemaju. Ima samo jednu veliku kopnenu granicu, sa Malezijom i strogo kontroliše ljude koji dolaze avionom.

Ima i zdravstveni sistem svjetske klase, ali i sklonost da uvede drakonska pravila koja bi mogla da donesu kroist vladi kada pokušava da kontroliše pandemiju.

Ono što je u početku sprječilo širenje zaraze bile su mjere koje su uključivale strog karantin za sve koji dolaze iz inostranstva, kao i podizanje svjesti među stanovništvom o preduzimanju preventivnih mjera.

Masovno testiranje i izolovanje svih potencijalno zaražnih, Singapur je mogao da ostane relativno otvoren i da nastavi da funkcioniše kao i obično.

Međutim, sada su se mjere pokazale kao neuspješne, brzina kojom je virus mogao da se širi sa osobe na osobu postala je veći nego što bi bila da su uvedene mjere zatvaranja i socijalne distance, navodi CNN.

(Tanjug/SB)