Međunarodni krivični sud (MKS) u Haagu ima nadležnost nad zločinima počinjenim na teritoriji Ukrajine od novembra 2013. godine, bez obzira na nacionalnost počinilaca zločina, a zemlje potpisnice Rimskog statuta imaju obavezu da sprovedu nalog za hapšenje koji je izdao sud, izjavio je u razgovoru za ruski servis Glasa Amerike Piotr Hofmanski, predsjednik MKS-a.

Glas Amerike: Ruski predsjednik Putin kaže da potjernica ništa ne znači za Rusiju, pošto ona ne priznaje Međunarodni krivični sud. Šta ova potjernica zapravo znači za Putina?

Hofmanski: Ne znam šta potjernica znači za njega, ali mogu da vam kažem da je sa stanovišta Međunarodnog krivičnog suda to potpuno irelevantno. Prema statutu MKS-a, koji su potpisale 123 zemlje članice, odnosno dvije trećine cijele međunarodne zajednice, sud ima nadležnost za zločine počinjene na teritoriji države potpisnice statuta ili države koje prihvataju jurisdikciju suda. Ukrajina je prihvatala nadležnost MKS 2014., a onda ponovo 2015. godine. 43 države su se obratile sudu zbog situacije u Ukrajini, što znači da su formalno pokrenule jurisdikciju. Želim da naglasim da sud ima nadležnost za zločine koje je počinio bilo ko na teritoriji Ukrajine, počevši od novembra 2013. godine, bez obzira na nacionalnost počinioca.

Glas Amerike: Pojasnite šta to zaista znači za Vladimira Putina, u smislu procedure? Da li je moguće da ga neka druga država, koja priznaje MKS, uhapsi ako, na primer, bude putovao van Rusije?

Hofmanski: To ne samo da je moguće, već i njihova pravna obaveza. Prema Rimskom statutu, koji je osnivački ugovor Međunarodnog krivičnog suda, sve učesnice imaju pravnu obavezu da u potpunosti sarađuju sa sudom, što se također odnosi na sprovođenje naloga za hapšenje. U praktičnom smislu, to znači da ako osumnjičeni putuje na teritoriju neke države koja je potpisnica statuta, ona ima obavezu da uhapsi tu osobu i preda je sudu.

Glas Amerike: Šta ako se neka strana ne povinuje toj obavezi?

Hofmanski: To se već dogodilo, imali smo slučaj potjernice za Al-Bashirom (Omarom al-Bashirom, predsjednikom Sudana, prim. nov) i mnoge države se nisu povinovale toj obavezi. To donosi posljedice, očigledno postoje političke posljedice, ali Skupština država stranaka Rimskog statuta, kao i Savet bezbjednosti mogu da odluče da se neka država nije povinovala svojoj pravnoj međunarodnoj obavezi, i onda, jasno, postoje političke posljedice. Naravno, niko ne može da prisili neku državu da se povinuje pravnoj obavezi u okviru sporazuma.

Više na portalu Glas Amerike.