Sergej Viktorovič Lavrov, dugogodišnji ruski diplomata i političar, već je decenijama jedno od ključnih lica ruske vanjske politike. Njegova uloga ministra vanjskih poslova Ruske Federacije, koju neprekidno obavlja od 2004. godine, učinila ga je jednim od najutjecajnijih diplomata na međunarodnoj političkoj sceni, prenosi Dnevno.hr.

Tokom svoje duge karijere, Lavrov je bio posrednik u brojnim velikim međunarodnim krizama, ali i glasnogovornik stavova Kremlja, posebno u kontekstu sukoba s Ukrajinom i zaoštrenih odnosa sa Zapadom. Lavrov je rođen 21. marta 1950. godine u Moskvi. Otac mu je bio gruzijskog porijekla i radio je kao inžinjer, dok je majka bila zaposlena u sovjetskom ministarstvu vanjskih poslova.

Nakon osnovne i srednje škole, Lavrov je upisao Moskovski državni institut za međunarodne odnose (MGIMO), prestižnu instituciju poznatu po obrazovanju budućih diplomata. Diplomirao je 1972. godine, nakon čega je ubrzo započeo karijeru u Ministarstvu vanjskih poslova tadašnjeg Sovjetskog Saveza. Njegovi prvi zadaci uključivali su rad u inostranstvu, između ostalog na Šri Lanki i u Ujedinjenim nacijama.

Sergej Lavrov i Milorad Dodik (Foto: Sputnik)

Ministar vanjskih poslova od 2004. godine

Poznat je po izuzetnoj elokventnosti i govori više jezika, uključujući engleski, francuski i singalski, što mu je omogućilo da se snažno pozicionira na međunarodnim forumima. Sredinom 1990-ih postaje stalni predstavnik Rusije pri Ujedinjenim nacijama, gdje ostaje gotovo deset godina.

Godine 2004. Lavrov je imenovan ministrom vanjskih poslova Ruske Federacije, zamijenivši Igora Ivanova. Od tada je postao neizostavna figura ruske vanjske politike kroz tri predsjednička mandata Vladimira Putina.

Poznat je po svom grubom stilu komunikacije i po sposobnosti da ustrajno brani ruske geopolitičke stavove, čak i kada se oni sukobljavaju s međunarodnim pravom ili stavovima Zapada. Na domaćoj sceni pažnju je privukao prije tri godine kada je Srbe nazvao "bratskim narodom".

Uloga u ratu u Ukrajini
Bio je ključna figura u formulisanju i opravdavanju ruskih poteza prema Ukrajini. Nakon aneksije Krima 2014. godine, pred međunarodnom zajednicom zagovarao je tezu da je riječ o "povratku historijske teritorije" te da su akcije Rusije odgovor na ugrožavanje prava etničkih Rusa u Ukrajini.

Godine 2022, s početkom sveobuhvatne ruske invazije na Ukrajinu, Lavrov je nastavio s agresivnim diplomatskim narativom kojim je pokušavao opravdati napad. U svojim izjavama redovno kritikuje NATO, Evropsku uniju i Sjedinjene Američke Države, optužujući ih za širenje "antiruske histerije" i za poticanje sukoba na postsovjetskom prostoru.

Istovremeno, optuživan je za širenje dezinformacija, relativizaciju ratnih zločina i prikrivanje stvarnog razmjera agresije na Ukrajinu. U mnogim zapadnim prijestolnicama Lavrov se percipira kao simbol ruske propagande i tvrde, beskompromisne diplomatije. Njegove izjave često su bile predmet polemika — od relativizacije upotrebe sile do otvorenih prijetnji zapadnim zemljama i pokušaja prekrajanja historijskih činjenica.

Gospodin "Njet"
S druge strane, unutar Rusije uživa ugled iskusnog diplomate koji vješto brani nacionalne interese. Zanimljivo je da Lavrov, uprkos snažnoj političkoj lojalnosti Kremlju, zadržava reputaciju izuzetno obrazovanog i racionalnog pregovarača, često hladne glave čak i u najnapetijim okolnostima.

O privatnom životu rijetko govori, ali poznato je da je oženjen i da ima jednu kćerku koja je studirala i živjela u Sjedinjenim Američkim Državama. Nadimak "Gospodin Njet" često se koristi za Sergeja Lavrova u međunarodnim diplomatskim i medijskim krugovima. Taj nadimak potiče još iz vremena kada je bio stalni predstavnik Rusije pri Ujedinjenim nacijama, ali se posebno učvrstio tokom njegovog ministarskog mandata.

Nadimak "Gospodin Njet" (engleski Mr. No) odnosi se na njegovu poznatu sklonost da na međunarodnim forumima i pregovorima čvrsto i često kategorički odbija prijedloge zapadnih zemalja, posebno one koji se tiču ljudskih prava, intervencija u drugim državama, proširenja NATO-a i osuda ruske politike. U tom smislu naslijedio je sličan nadimak koji se nekada koristio za sovjetske diplomate tokom Hladnog rata.