U jednoj od najrazvijenijih ekonomija svijeta, stotine hiljada radnika jedva preživljava od plate do plate. Prema podacima Saveznog zavoda za statistiku, objavljenim na zahtjev poslaničke grupe BSW (Sahra Wagenknecht Savez), brojna zanimanja u Njemačkoj su nedovoljno plaćena – iako su ključna za svakodnevno funkcionisanje društva.

Najslabije plaćeni su čistači, s prosječnom bruto platom od 2.493 eura za puno radno vrijeme. Nešto više, ali i dalje skromno, zarađuju radnici u poljoprivredi – 2.531 euro, dok se zaposleni u turizmu, hotelijerstvu i ugostiteljstvu kreću oko 2.634 eura bruto mjesečno.

Ovi podaci posebno zabrinjavaju jer su upravo to sektori koji su temelj svakodnevnog života – čistoća, ishrana, usluge, briga o turistima. Ipak, ljudi koji obavljaju te poslove često ostaju na margini i sa zaradom koja ne prati rast troškova života.

Kako se boriti protiv niskih zarada?

Njemačka pokušava odgovoriti kroz zakonski propisanu minimalnu satnicu, koja trenutno iznosi 12,82 eura, ali sindikati i dalje upozoravaju da to nije dovoljno za dostojanstven život – posebno u većim gradovima.

Sve više pažnje dobija i ideja o bezuslovnom osnovnom dohotku – mjesečnoj naknadi koju bi svi građani primali bez obzira na zaposlenje. Ta ideja bi mogla smanjiti pritisak na one u niskoplaćenim zanimanjima i pružiti veću slobodu izbora karijere. Ipak, još uvijek se vodi debata o njenoj izvodivosti i finansiranju.

U zemlji koja slovi za ekonomski motor Evrope, pitanja pravedne raspodjele bogatstva i dostojanstvenog rada sve više dolaze u prvi plan – ne samo kao ekonomski, nego i kao društveni izazov.