Snažna okeanska anomalija širi se sjevernim Tihim okeanom, donoseći toplije temperature vode sve do zapadne obale Sjedinjenih Američkih Država. Ovo veliko područje anomalije već je nekoliko puta registrovano u prošlosti i često najavljuje hladniju zimu u SAD-u, Kanadi, a ponekad i Evropi. Ovogodišnja anomalija jedna je od najvećih u posljednje vrijeme, što postavlja pitanje: da li nas možda očekuje izrazito hladna zima?

Ovi fenomeni, poznati kao morski toplotni talasi, javljaju se kada temperature okeana ostaju znatno iznad prosjeka tokom dužeg perioda. Oni imaju značajan uticaj na morske ekosisteme, ali i na srednjoročne i dugoročne vremenske obrasce. Topli okeanski kontrasti nastaju kroz takozvani „atmosferski most“, koji povezuje tropske regione sa Tihim okeanom. Promjene u pritisku i vjetrovima mijenjaju cirkulaciju vazduha, što dovodi do snažnih anomalija, piše Severe Weather Europe.

Analizom historijskih podataka pronađene su četiri jeseni sa sličnim okeanskim anomalijama. Te godine su pokazale karakteristične zimske obrasce: široka oblast niskog pritiska iznad SAD-a i Kanade, kao i dubok sistem niskog pritiska iznad sjeveroistočnog Atlantika i sjeverozapadne Evrope. Ovi obrasci pomjeraju polarnu mlaznu struju dublje u Sjevernu Ameriku, što dovodi do prodiranja hladnijeg vazduha iz polarnog kruga prema jugu. Analiza temperatura iz tih godina pokazuje značajnu hladnu anomaliju iznad Kanade i SAD-a, dok je u Evropi zabilježen topliji period zbog zapadnih i južnih vjetrova.

Snježne padavine u tim sezonama bile su iznad prosjeka u sjevernim, istočnim i južno-centralnim dijelovima SAD-a, kao i u zapadnoj i centralnoj Kanadi. U Evropi je snijeg bio uglavnom na većim nadmorskim visinama i u sjevernim regionima, ali dijelovi Ujedinjenog Kraljevstva i Irske zabilježili su iznadprosječne snežne padavine, što ukazuje na povoljne uslove za zimu u tim područjima.

Dugoročni modeli, uključujući C3S i NCEP NMME, predviđaju nastavak toplih anomalija u sjevernom Tihom okeanu i slabiju pojavu La Nine tokom kasne jeseni i ranog zimskog perioda. Prognoza Evropskog centra za srednjoročnu vremensku prognozu (ECMWF) za januar 2026. pokazuje pojavu sistema visokog pritiska u Tihom okeanu i široku oblast niskog pritiska iznad Kanade, što je u skladu sa historijskim obrascima. Kanadski model CanSIPS takođe potvrđuje sličan zimski obrazac, povećavajući pouzdanost ovih prognoza.

Još jedan važan faktor za predstojeću zimu je pojava novog polarnog vrtloga iznad Sjevernog pola. Ovaj atmosferski fenomen dodatno će uticati na vremenske uslove tokom zime 2025/2026., pojačavajući potencijal za hladnije i snježnije periode u određenim dijelovima svijeta.

Iako svaka zima donosi svoje varijacije, historijski podaci i aktuelne prognoze ukazuju na mogućnost hladnije i snežnije zime u SAD-u i Kanadi, naročito u sjevernim i centralnim regionima. U Evropi se očekuju blaži uslovi, sa većim potencijalom za snijeg u sjevernim delovima Ujedinjenog Kraljevstva i Irske, kao i na višim nadmorskim visinama.