Riječ je o rijetkoj pojavi u atmosferi, tokom koje temperature u stratosferi, na visini od oko 30 kilometara, naglo rastu i do 40 stepeni iznad prosjeka.

Takvo naglo zagrijavanje dovodi do slabljenja, izduživanja ili čak cijepanja polarnog vrtloga. Kada je on snažan, arktička hladnoća ostaje "zaključana" na sjeveru, pa su zime u umjerenim geografskim širinama, poput Evrope, SAD i Kanade, blaže.

Međutim, kada se vrtlog poremeti ili raspadne, hladan zrak počinje da se spušta ka jugu, donoseći valove ekstremne hladnoće, snijeg i jake oluje.

U ovom slučaju, SSW bi trebalo da započne 15. februara, uz slabljenje stratosferskih vjetrova i deformisan, izdužen polarni vrtlog pod pritiskom snažnih visokopritisnih sistema.

Modeli ECMWF i GFS ukazuju na njegovo razdvajanje na dva dijela – jedan koji se pomjera ka Severnoj Americi i drugi ka Aziji.

Što se Evrope tiče, prognoze ukazuju na početni prodor hladnoće nad sjeveroistočnim dijelom kontinenta, uz širenje ka sjeverozapadu, uključujući Veliku Britaniju, Irsku i sjeverne dijelove centralne Evrope, sredinom februara.

Atlantski sistemi niskog pritiska ograničit će širenje hladnoće ka zapadu. Krajem februara i početkom marta očekuju se hladnije anomalije nad sjeverom, sjeveroistokom i dijelovima centralne Evrope, dok će jugozapad kontinenta ostati blaži pod utjecajem stabilnog visokog pritiska.

Meteorolozi naglašavaju da je riječ o rijetkom "sudaru titana" između stratosferskog zagrijavanja i MJO-a, što prognoze čini posebno izazovnim.

Predstoji promenljiv period, sa kratkotrajnim blažim uvjetima u Severnoj Americi, nakon kojih bi mogli uslijediti novi, snažni talasi hladnoće.

Izvor: Source