Sud Bosne i Hercegovine je 10. februara 2026. godine potvrdio optužnicu protiv optuženih Dragana Jevtića, Slavka Bogićevića i Damjana Lazarevića, koji se terete da su, radnjama opisanim u optužnici, počinili krivično djelo genocid iz člana 171. tačka a) i b), u vezi sa članom 180. stav 1. i članom 31. Krivičnog zakona Bosne i Hercegovine (KZBiH).

Optuženi se, između ostalog, terete da su, za vrijeme široko rasprostranjenog i sistematičnog napada preduzetog od 11. 7. 1995. do 1. 11. 1995. godine, od strane pripadnika VRS-a i MUP-a RS, usmjerenog na pripadnike bošnjačkog naroda u Zaštićenoj zoni UN-a Srebrenica, tokom kojeg napada je izvedena operacija trajnog i prisilnog preseljenja cjelokupnog bošnjačkog civilnog stanovništva, operacija zarobljavanja, zatvaranja i pogubljenja vojno sposobnih muškaraca Bošnjaka i dječaka iz srebreničke enklave, te operacija njihovog ukopa, iskopa, te ponovnog ukopa na drugim lokacijama u cilju sakrivanja dokaza, svjesno pružili pomoć članovima udruženog zločinačkog poduhvata.

To je urađeno na način da je optuženi Dragan Jevtić u svojstvu v.d. komandira Inžinjerijske čete 1. zvorničke pješadijske brigade VRS-a, izdavao naređenja i prenosio naređenja njegovih nadređenih iz komande Zvorničke brigade, da se izvrše pripreme prije ubistava zatočenika na lokacijama za njihov ukop, kao i pripreme teške građevinske mehanizacije, te kopanje prostora za masovne grobnice.

Navedeno je podrazumijevalo naređivanje pripadnicima Inžinjerijske čete da izvrše pripremu i dopremu radnih mašina na mjesta egzekucija, zatim osiguravanje neophodnog goriva te organiziranje ljudstva i mašinista za rad na kopanju jama prije i tokom ubijanja zarobljenika, da se u toku i odmah po završetku ubijanja izvrši ukop osoba lišenih života, upotrebom teške građevinske mehanizacije, koje naredbe su provodili Slavko Bogićević, u svojstvu pomoćnika komandira za moral i vjerske poslove, ujedno zamjenik komandira Inžinjerijske čete i Damjan Lazarević, u svojstvu komandira voda Inžinjerijske čete 1. Zvorničke pješadijske brigade, izvodeći pripremne radnje ukopa ubijenih, dajući konkretna uputstva na terenu pripadnicima Inžinjerijske čete Zvorničke brigade VRS-a.

Oni su to radili tako što su lično na lokalitetima određivali precizne pozicije za kopanje primarnih grobnica, izdavali usmena uputstva mašinistima za kopanje i zagrtanje masovnih grobnica, te neposredno rukovodili procesom ukopavanja tijela ubijenih u jame radi prikrivanja tragova, neposredno nakon izvršenih streljanja zatočenika.

Tačkom 2. potvrđene optužnice optuženi Slavko Bogićević i Damjan Lazarević terete se da su tokom septembra i oktobra 1995. godine, zajedno sa drugim pripadnicima Inžinjerijske čete, po naređenjima viših starješina iz Zvorničke brigade i Glavnog štaba VRS, učestvovali u organiziranom premještanju posmrtnih ostataka iz primarnih masovnih grobnica u tzv. sekundarne grobnice.

Sud ističe kako je operacija bila sastavni dio masovnih ubistava zatočenih Bošnjaka i dječaka iz Zaštićene zone Srebrenica, na način da su upravljali konkretnim operacijama na terenu, koordinirali izvođenje radova u dogovoru s organima bezbjednosti Zvorničke brigade i komandom Glavnog štaba VRS, te vršili organizaciju i angažovanje ljudstva uz nadzor nad tim aktivnostima, uključujući i lični nadzor nad radom teške mehanizacije pri formiranju sekundarnih grobnica i finalnom skrivanju masovnih grobnica, a sve s ciljem prikrivanja tragova i izbjegavanjem eventualnog otkrivanja pomenutih masovnih grobnica.