Jovanović, koji je rođen 1. oktobra 1939. godine u Beogradu, važio je za jednog od najplodnijih jugoslavenskih i slovenskih dramskih pisaca i pozorišnih reditelja.

U bogatoj karijeri potpisao je režiju više od stotinu komada, a napisao je i brojne dramske tekstove, TV drame, eseje, kratke priče…

Još kao dječak, kada je imao deset godina, nakon razvoda roditelja, seli se u Ljubljanu, gdje je na Fakultetu umjetnosti studirao engleski i francuski jezik, a završio je i pozorišnu režiju na Akademiji za kazalište, film, radio i televiziju.

“Moj otac je bio zaposlen u jugoslovenskoj novinskoj agenciji Tanjug, a 1951. godine je poslat u Ljubljanu da ovde otvori filijalu. I tako je ovde u centru Ljubljane, u Trubarjevoj ulici, pomogao otvaranje novih prostorija za Tanjug. Zajedno sa mojom maćehom Paulom, koja je iz prvog braka imala kćerku, preselili su se u Ljubljanu i poveli mene sa sobom. Imao sam deset godina”, sjećao se Jovanović.

U svijet pozorišta ušao je najprije kao kritičar, da bi potom osnovao Študentsko aktualno gledališče (ŠAG). Jedan je od osnivača i Gledališča Pupilije Ferkeverk krajem šezdesetih i Eksperimentalnega gledališča “Glej” početkom sedamdesetih, kada je napisao groteskni roman “Don Žuan na psu ili Zdrav duh u zdravom telu”.

Od 1978. do 1985. bio je umjetnički rukovodilac Slovenskog mladinskog gledališča, a nekoliko godina kasnije postao je docent na Akademiji za kazalište.

Dobitnik je brojnih priznanja u Sloveniji i na prostoru čitave nekadašnje Jugoslavije. Među njima su: Borštnikova nagrada za režiju, Prešernova nagrada, Sterijina nagrada, Gavellina, Bojan Stupica... Na pozorišne scene je postavljao komade Miroslava Krleže, Branislava Nušića, Joneska, Beketa, Šekspira, Gorkog, Čehova, Molijera…

Predstave “Oslobođenje Skoplja” i “Karamazovi”, koje je radio za KPGT, osamdesetih godina prošlog stoljeća u Jugoslaviji su bile zabranjivane, a u inostranstvu nagrađivane.

Kada je u oktobru 2019. proslavio 80. rođendan, Primož Jesenko iz Slovenačkog pozorišnog instituta napisao je: “Dušan Jovanović više od pet decenija sukreira slovenačke i šire pozorišne događaje.”

Prije dvije godine, objavio je autobiografski roman “U starim godinama sam se zaljubio u majku”, žanrovski hibrid eseja, autobiografija i memoara. Posljednji Jovanovićev tekst “Boris, Milena, Radko” objavljen je 2013. godine - a inspiraciju je pronašao u pravom ljubavnom trouglu između Milene Zupančič, Radka Poliča - Raca i sebe.

Imao je običaj da kaže: “Ne žalim ni za čim, i mislim ozbiljno.”

Iza sebe je ostavio suprugu, čuvenu slovensku glumicu Milenu Zupančič, s kojom je dobio kćerku Mašu Jovanović.