Momčilo Mandić, bivši policajac i ministar pravde u prvoj Vladi Republike Srpske koji je u posljednjih nekoliko decenija hapšen i procesuiran u tri države, u intervju kojeg je dao Televiziji Kurir, govorio je i o burnim danima od prije 25 godina kada je Biljana Plavšić izvela tzv. „antikriminalnu revoluciju“ u Republici Srpskoj. Na tom talasu pobune protiv vlasti Srpske demokratske stranke isplivao je Milorad Dodik kao predsjednik Vlade Republike Srpske.

Mandić je kazao da su ga u tim burnim danima krajem 1997. pozvali Radovan Karadžić i Momčilo Krajišnik da se ponovo aktivira u policiji i spriječi sukobe između dvije konfrontirane frakcije u MUP-u RS.

TAJNA MISIJA JOVICE STANIŠIĆA

„Biljana Plavšić, tadašnja predsjednica RS  je preselila vlast sa Pala u Banja Luku po naredbi vlasti iz Beograda. Mirjana Marković, koja je bila radikalna ljevičarka nije mogla očima vidjeti Radovana Karadžića i Momčila Krajišnika koji su za nju bili tvrdi nacionalisti. Zato je 1998. godine poslala u Banjaluku Jovicu Stanišića da podrži Biljanu Plavšić i pomogne joj u formiranju vlasti“, kazao je Mandić.

On  je otkrio da je u to vrijeme prijetio oružani sukob između policije zapadnog i istočnog dijela Republike Srpske. Mandić je upućen iz Beograda da spriječi krvoproliće.

„Policiju iz Banja Luke su predvodilio onaj gradonačelnik Prijedora Pavić (Marko, op. „SB“) ministar koji je bio čovjek Jovice Stanišića i Dragan Lukač, šef specijalne jedinice, kasnije ministar policije“, kazao je Mandić. Tada su, kazao je, u posljednji čas spriječeni sukobi policije na području Dervente.

Momčilo Mandić je dodao da je Jovica Stranišić u toj misiji pored bračnog para Milošević-Marković imao i podršku Amerikanaca.

Odbrana Jovice Stanišića je i tokom suđenja u Haagu dokazivala da je bivši šef Državne bezbjednosti Srbije bio „američki čovjek“ i da je mnoge zadatke obavljao u saradnji sa CIA-om. No, to Stanišiću nije pomoglo, on je prije pola godine, zajedno sa svojim zamjenikom Frankom Simatovićem osuđen na 13 godina zatvora zbog umiješanosti u ratne zločine u Bosni i Hercegovini.

Momčilo Mandić, koji se tih godina našao na poraženoj strani (Karadžićevoj i Krajišnikovoj) nije govorio o tome da nije samo Biljana Plavšić bila izbor Slobodana Miloševića i njegove supruge, nego da je bračni par podržao i izbor Milorada Dodika za premijera Republike Srpske.

Prema pouzdanim informacijama koje su kolale tih godina, na Dodika kao potencijalnog predsjednika Vlade RS Jovici Stanišiću su skrenula pažnju dvojica predratnih službenika Državne bezbjednosti BiH, pored  pomenutog Marka Pavića, tu je bitnu ulogu imao i Sredoje Nović, predratni visoki funkcioner SDB-a Bosne i Hercegovine.

Isti izvori tvrde da je tih godina Novićeva kćerka bila zaposlena u kabinetu Jovice Stanišića.

KOD SLOBODANA MILOŠEVIĆA NA „KANABETU“

Slobodan Milošević slabo je poznavao Milorada Dodika prije nego što mu ga je Jovica Stanišić „priveo“ na čuveno „kanabe“ u njegovom kabineta. No, dopala mu se njegova energičnost i odlučnost, a njegovoj supruzi Mirjani to što je Dodik kao i ona „ljevičar“.

Ko poznaje prilike iz tog vremena zna  da bi izbor Dodika za premijera Republike Srpske početkom 1999. godine bio nemoguć bez podrške koju mu je dao Slobodan Milošević.

Samo godinu dana kasnije Dodik će okrenuti leđa beogradskom režimu kada je u granicama svojim mogućnosti surađivao sa međunarodnom zajednicom tokom bombardovanja Srbije.

Sredoje Nović je od tada pa do danas najbliži i najpouzdaniji suradnik aktuelnog predsjednika Republike Srpske. Nemoguće je pobrojati funkcije koje je on obavljao u zadnjih 25 godina u entitetu i u državnim institucijama. I danas, u svojoj 77-oj godini, Nović je zastupnik u Parlamentu Bosne i Hercegovine.

Vrlo blizak osuđenom ratnom zločincu Jovici Stanišiću je i aktuelni predsjednik Skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić. U više puta javno citiranom razgovoru sa Radovanom Karadžićem vođenom u januaru 1992., Stevandić mu govori da je vodio neposlušne političare iz Banja Luke predvođene Predragom Gugom Lazarevićem „u Beograd kod Jovice“ nakon čega su se smirili i postali kooperativni.

(SB)