Desetine hiljada građana Beograda odazvalo se večeras na poziv studenata da se okupe ispred zgrade Radio televizije Srbije. Protest od nazivom „Naše pravo da znamo sve“ organiziran je da bi se „razbio medijski mrak“ u kojem žive građani Srbije, poručili su oganizatori. Studenti su od poslovodstva i uredništva RTS-a zahtijevali profesionalno i istinito izvještavanje o njihovim zahtjevima i represiji koja se posljednjih više od dva mjeseca provodi protiv njih na ulicama i fakultetima. Uručili su i prigodnu rođendansku čestitiku direktoru RTS-a Draganu Bujoševiću.

JAVNI SERVIS KOJI TO NIJE

Večerašnji glavni Dnevnik RTS-a u 19.30 počeo je kratkim javljanjem reportera sa protesta usmjerenih protiv režimske televizije pod kontrolom Aleksandra Vučića.

No, ako građani Srbije i Beograda godinama ne mogu sa navodno „javnog servisa“ saznati šta se dešava u toj zemlji i njihovom glavnom gradu (pa čak i u dvorištu ispred zgrade Televizije) bili su iscrpno informirani kako stoje stvari-u Sarajevu!?

U četvrtak navečer, dakle u predvečerje najvećeg građanskog protesta u novijoj istoriji Srbije, Radio-televizija Srbije je emitirala jednočasovni dokumentarni film posvećen političkim i duhovnim prilikama u glavnom gardu Bosne i Hercegovine.

TOP LISTA REFORMISTA

U televizijskom prime-timeu defilovali su predratni stanovnici Sarajeva, a sada Beograda i Srbije, nekadašnji „reformisti“, Nenad Kecmanović, Emir Kusturica, Nenad Janković i poslijeratna akvizicija iz Travnika  Muharem Bazdulj. Čula se, kako i priliči, „profesionalnoj televiziji“  i „druga strana“,  Josip Pejaković, Dini Mustafić, Senad Hadžifejzović…Ni od jednih od drugih se nije, međiutim, čulo ništa novo što već nebrojeno puta nije rečeno, ponovljeno, prežvakano. Prvi su lamentirali nad „starim dobrim, Sarajevom“ koje im je „neko oteo“, drugi su su pokušavali odbraniti pluralistički i multikulturni identitet grada uprkos svim tragedijama i lomovima kroz koji je on prošao posljednjih decenija…

Sve skupa, izlišno, nepotrebno, već viđeno, tendenciozno, licemjerno, što će reći idealno da se građanima Srbije repetitivno i drsko skrene pažnja sa onoga što se dešava na njihovim ulicama, trgovima, fakultetima, željezničkim stanicama, ili neposredno ispred zgrade televizije koja emitira dokumentarac o jednom drugom gradu u drugoj državi…

(SB)