Plan Dragana Čovića da uz pomoć Zagreba preuzme potpunu kontrolu nad Južnom interkonekcijom jučer je doživio krah.

Lider HDZ-a BiH je priznao da je nudio ideju da se formira novo preduzeće koje bi u omjerima od po 33 posto, formirali BH Gas, Elektroprivreda HZ HB i hrvatski Plinacro.

U praksi je to značilo 66 posto upravljanja Zagrebu, odnosno HDZ-u BiH.

Taj plan presreli su Amerikanci, dajući ponudu koja se ne dobija.

Otpravnik poslova Ambasade SAD John Ginkel, je liderima vladajuće koalicije u Federaciji saopštio da američka kompanija “ima potencijal za razvoj, izgradnju i upravljanje plinovodom”.

“Američki investitori iz privatnog sektora mogu osigurati brzu izgradnju Južne interkonekcije i pomoći u osiguravanju pristupačnog i pouzdanog američkog tečnog prirodnog plina kako bi se ojačala energetska sigurnost BiH”, saopšteno je iz Ambasade SAD.

Izvori sa sastanka otkrili su nam da je, inače miran i hladan, Čović tokom diskusija bio izuzetno nervozan pa je čak prekidao druge sagovornike tokom njihovih izlaganja.

Odmah nakon sastanka u Ambasadi SAD, Dragan Čović je odjurio u studio televizije Herceg-Bosne. Čović je prostor iskoristio kako bi u javni prostor ubacio priču o “Dejtonu 2” i “legitimnom predstavljanju”. Već danas pojedini mediji glavni fokus stavljaju na Čovićevo pominjanje “Dejtona 2”, pa čak i da se o tome intenzivno razgovara.

Je li se i da li se uopšte razgovaralo o Dejtonu 2 ili se radi o podvalama iz HDZ-ove kuhinje, manje je važno od držanja fokusa na konkretnom američkom prijedlogu.

Ono što je tačno jeste da su razgovori o Južnoj interkonekciji vođeni konkretno i u pravcu koji potpuno odgovara Bosni i Hercegovini. Američki prijedlog predstavlja model koji BiH sama nikada ne bi mogla izvesti. Američka investicija, bez kredita, s koncesijom na 30 godina, brza realizacija i energetska nezavisnost od ruskih izvora.

Pred BiH je nešto što bi moglo postati energetski ekvivalent koridora Vc, u vidu američkog gasovoda kroz BiH. Projekat koji donosi sigurnost, stabilnost i dugoročnu korist.

Zapravo, radi se o historijskoj šansi koja se ne smije propustiti i najvećem meðinarodnom prijatelju BiH kojeg se ne smije iznevjeriti. I ne samo to, radi se o šansi koju treba što prije iskoristiti.

(Vijesti.ba)