Glavni lik naše današnje priče je Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar Palacios y Blanco ili kraće Simón Bolívar koji se rodio u Caracasu 24. jula 1783. godine.

Bio je vojskovođa i državnik, borac za nezavisnost Južne Amerike. Školovao se u Španiji i Francuskoj. Godine 1808. pridružio se vojnoj hunti koja je formirala u Venezueli vezu s Napoleonovom invazijom u Španiji, a Bolivar je kao njen zastupnik otputovao u London.

Vrativši se predložio je da se Venezuela proglasi nezavisnom, što je skupština 5. jula 1811. i prihvatila. Pobijeđen od španjolskih snaga napustio je Venezuelu i povukao se u Novu Granadu (današnja Kolumbija), gdje je pobijedio španske trupe u više bitaka. U trogodišnjem ratu za oslobođenje Južne Amerike prešao je Ande, ujedinio Ekvador, Novu Granadu i Venezuelu pod imenom Republika Kolumbija, a 1824. oslobodio Peru.

Proglašen je ocem, spasiocem i oslobodiocem domovine (Libretador de la patria) i izabran za prvog predsjednika Kolumbije i prvog predsjednika Gornjeg Perua, nazvanog po njemu Bolivija. Osumnjičen je da se želi proglasiti monarhom i primoran na abdikciju 1830. godine, a kasnije te godine i umire od tuberkuloze.

Težio je ujedinjenju južnoameričkih zemalja u nezavisnu i jaku državu, ali mu se san nije ostvario jer se već 1830. godine Venezuela proglasila nezavisnom republikom, a uskoro zatim učinile su to isto Bolivija i Ekvador.

Unatoč neostvarenju njegova sna Bolívara i danas u Južnoj Americi zovu Osloboditeljem domovine i Georgeom Washingtonom Južne Amerike.

Uspomena na njega i njegovo djelo živi u mnogobrojnim spomenicima širom Južne Amerike te u imenu države Bolivije (nekadašanji Gornji Peru) i nazivu venezuelskog novca - bolivar.

Sve do 1992. godine škola u sarajevskom naselju Dobrinja nosila je ime po heroju Južne Amerike, a onda su ga demokratske vlasti "izbrisale".

(SB)