Pokret za obnovu Kraljevine Srbije (POKS) ponovo je otvorio pitanje državnog uređenja Srbije, zatraživši smjenu predsjednika Aleksandra Vučića i povratak monarhije. Kao idealnog kandidata za prijestolje taj pokret predlaže princa Filipa Karađorđevića, sina princa Aleksandra II i kumče kraljice Sofije od Španije, piše El Confidencial

Time je obnovljena stara rasprava o mogućem povratku krune Karađorđevićima, ukinutim 1945. godine kada je komunistička vlast Josipa Broza Tita proglasila republiku i svrgnula posljednjeg jugoslavenskog kralja Petra II.

Prema POKS-u, samo bi ustavna monarhija mogla “garantirati nacionalno jedinstvo i zaustaviti duboke političke podjele” u državi. Ovaj zahtjev nije usamljen niti bez političke potpore: više parlamentarnih stranaka već godinama zagovara povratak krune, a Karađorđevići su, nakon povratka iz izgnanstva početkom 2000-ih, sve vidljiviji u javnom i političkom životu Srbije.

Iako je monarhija ukinuta prije osam desetljeća, dinastija Karađorđević u kolektivnoj memoriji Srbije ima snažan simbolički položaj. Njeni članovi nakon 2001. ponovo žive u Kraljevskom dvoru u Beogradu, vraćene su im oduzete nekretnine, a državni vrh ih uključuje u različite protokolarne aktivnosti. Prema dostupnim podacima, većina stranaka u Skupštini danas ne bi odbila razgovore o eventualnoj obnovi monarhije, a pojedini poslanici otvoreno ističu Karađorđeviće kao legitimne pretendente.

U tom kontekstu princ Filip, srednji sin Aleksandra II, izdvaja se kao kandidat kojeg POKS vidi kao “najbolje rješenje”. Zanimljivo je da on nije rođen kao prvorođeni nasljednik, već treći u redu. Nasljednik je postao tek 2022. godine, nakon što je stariji brat Petar abdicirao u njegovu korist i trajno se preselio u Španiju, gdje danas živi.

Filip Karađorđević rođen je 1982. u Sjedinjenim Američkim Državama, odrastao je u Londonu i tamo završio studij ekonomije. Profesionalno je vezan za finansijski sektor u britanskoj prijestolnici, ali posljednje dvije decenije živi pretežno u Beogradu. Oženjen je Danicom Marinković, umjetnicom rođenom u Beogradu, što dodatno doprinosi njegovoj percepciji kao člana dinastije snažno integrisanog u društveni život Srbije.

Njegovo javno prisustvo posljednjih godina značajno je ojačalo: pozivan je na različite kulturne, humanitarne i državne događaje, a mediji ga često predstavljaju kao mladu, obrazovanu i umjereno političnu figuru koja bi mogla okupiti različite društvene slojeve. POKS u svom saopćenju upravo tu “modernu, domaću, evropsku” dimenziju Filipa Karađorđevića vidi kao ključnu.

Filip je i po porodičnim vezama duboko ukorijenjen u evropsku aristokratiju. Po liniji oca Aleksandra II, on je blizak rođak španske kraljevske porodice: kraljica Sofija mu je tetka i kuma na krštenju, dok je pokojni kralj Konstantin Grčke, njen brat, bio jedan od kumova. Kraljica Sofija bila je i među zvanicama na njegovom vjenčanju 2017. u Beogradu, gdje je kuma bila švedska prijestolonasljednica Viktorija. Porodični odnosi povezuju ga i s kraljem Felipeom VI, s kojim je u srodstvu preko obje porodične loze.

Sve to čini da dinastija Karađorđević, i nakon 80 godina bez formalne vlasti, ostane jedna od najprepoznatljivijih nekadašnjih evropskih kraljevskih kuća. U slučaju da Srbija zaista raspiše referendum ili pokrene politički proces vraćanja krune, Filip Karađorđević bi, sudeći prema trenutnim političkim naracijama, bio najizgledniji kandidat da ponese titulu kralja Srbije. Pitanje je, naravno, koliko je takav scenarij realan u zemlji koja ostaje duboko podijeljena oko vlastitog političkog identiteta i smjera u kojem želi ići.