Mirovinu od oko 2.000 KM u BiH ima veoma mali broj ljudi i najčešće se radi o onima koji su tokom radnog vijeka imali visoke plate i pun staž bez prekida. To je iznos koji je za većinu penzionera nedostižan, jer su prosječne plate bile niže, a staž često prekidan ili “tanak” zbog rada na minimalcu i neprijavljivanja.

U praksi, do takvih penzija najčešće dolaze bivši visoki funkcioneri i rukovodioci u institucijama, zatim sudije i tužioci, policijski službenici zaposlenici u sigurnosnim strukturama. Njihove penzije su visoke jer su godinama imali visoku osnovicu, a kod nekih je tu i posebni status službe ili beneficije koje ubrzavaju ispunjavanje uslova.

U tu grupu mogu spadati i direktori velikih javnih preduzeća i agencija, te poneki univerzitetski profesor koji je radio pun radni vijek uz visoku osnovicu. Ključ je skoro uvijek isti: dug staž, visoka prijavljena plata i stabilan radni odnos bez “rupa” u uplatama.

S druge strane, većina građana radnici u realnom sektoru, veliki dio policajaca na terenu, prosvjeta, zdravstveni tehničari i ljudi s povremenim zaposlenjima – teško može doći blizu 2.000 KM.

Zato se mirovina od dvije hiljade maraka u BiH uglavnom doživljava kao izuzetak i privilegija malog broja, dok većina penzionera i dalje vodi borbu da pokrije osnovne troškove života.