​Nova-stara Vlada Save Minića postala je prepoznatljiva po priči – „idemo na teren“. Ali, šta ministri zapravo rade kad izađu iz udobnih fotelja i kakvo je stanje na terenu?

​Šta smo do sada vidjeli kada je u pitanju terenski rad Minićeve Vlade? Analitičari upozoravaju na konkretne primjere: U Ugljeviku – Petar Đokić podvaljuje sumnjive potpise kako bi „ispeglao“ milione narodnog novca za propale poslove ruskog oligarha Serdarova.

Na putu Foča-Sarajevo – Zoran Stevanović, poput Domanovićevog „Vođe“, vodi narod preko makadama i šumskih staza. Sve to prati Zora Vidović koja, umjesto fabrika, obilazi banke i zadužuje nas milionima za puko preživljavanje.

​Da je stanje nepromijenjeno čak i u rodnom mjestu premijera Save Minića, potvrđuje primjer Šamca. Načelnik Đorđe Milićević poručuje da se novac dijeli samo podobnima, dok dugovi prema nerazvijenima rastu.

Milićević ističe da, ako imate Vladu koja je 48 miliona KM podijelila samo opštinama u kojima se održavaju vanredni izbori, uz dodatni milion Laktašima kroz program javnih investicija, to jasno govori da ostale opštine nemaju mogućnost pristupa tim sredstvima.

Prema njegovim riječima, Vlada Republike Srpske nije prebacila sredstva za nerazvijene opštine za treći i četvrti kvartal 2025. godine, što za Šamac iznosi preko 40.000 KM, dok je za izrazito nerazvijene opštine taj iznos još značajniji.

​Slične primjedbe stižu i iz sarajevsko-romanijske regije. Načelnik Istočne Ilidže Marinko Božović naglašava da ministri kroz ovu opštinu samo „marširaju“ na putu do administrativnog centra, bez stvarnog dijaloga o problemima.

Božović poručuje zvaničnicima da prestanu pričati lovačke priče po lokalnim zajednicama i da se uhvate u koštac sa stvarnim problemima, poput izlaganja zemljišta i saobraćajne infrastrukture.

Kao gorući problem navodi kružnu raskrsnicu na Kuli, odnosno spoj ulice Ravnogorske i Vojvode Radomira Putnika, što smatra možda najvećim problemom te vrste u cijeloj Republici Srpskoj. On podsjeća i na problem izgradnje Srednjoškolskog centra Istočna Ilidža, kao i na mnoštvo drugih projekata koje su viši nivoi vlasti gurnuli u ladicu.

​U Berkovićima su ministri Senka Jujić i Petar Đokić bili, ali su projekti ostali na čekanju. Vjetropark Hrgud tapka u mjestu još od mandata Željke Cvijanović i Radovana Viškovića. Da je terenski rad samo predstava za javnost, smatra analitičar Milenko Dačević.

On ocjenjuje da je riječ o najobičnijoj šminki kojom se pokušava zamaskirati surova i siva realnost. Dačević smatra simptomatičnim to što pojedini ministri posjećuju samo opštine i gradove iz kojih dolaze njihove političke partije, dok izostaje ravnomjeran regionalni razvoj i pravedna raspodjela investicija.

Postavlja se objektivno pitanje da li se zajednički novac troši samo na "naše", uz zaključak da je današnji patriotizam beskoristan i da podsjeća na situaciju u kojoj se jede zlatnom kašikom iz praznog tanjira.

​Dok tanjiri ostaju prazni, a putevi postaju staze smrti, zaključak kritičara je jasan: godine SNSD-ove vlasti pojeli su skakavci. Čak 33 nerazvijene opštine u Srpskoj su na koljenima, a odgovornost za ovaj potop još niko ne preuzima.

(BN)