Kao i mnogi drugi Nijemci, Adolf Hitler nije imao plavu kosu niti je bio naročito visok. Nacistički ideal „Arijevca“ s korijenima u sjevernoj Evropi bio je više izuzetak nego pravilo, piše DW.

Zbog toga je porijeklo postalo važnije: od 1935. godine, svi njemački državljani morali su priložiti ono što je bilo poznato kao „Ariernachweis“ ili arijevski certifikat kako bi dokazali da među njihovim precima nije bilo Jevreja ili Roma u protekle najmanje tri generacije. Državni službenici, ljekari i advokati morali su dostaviti ovaj dokaz dvije godine ranije. Često su bila potrebna dugotrajna istraživanja prije nego što bi građani mogli predati svoje dokumente „Rajh uredu za genealoška istraživanja“ na provjeru.

Izložbe i nastava o rasnoj doktrini

Izložbe i nastava u učionicama o nacističkoj rasnoj doktrini bile su uobičajena pojava tokom Trećeg rajha. Nacisti su Nijemce proglasili „superiornom gospodarskom rasom“, dok su Jevreje smatrali „inferiornom rasom“, čiji su pripadnici prvo sistematski isključivani, a zatim ubijani. U propagandnim filmovima nacisti su tvrdili da Jevreji žele uništiti svjetski poredak i preoteti kontrolu od te „gospodarske rase“. U karikaturama, posebno onima štampanim u nacističkim novinama „Der Stürmer“, Jevreji su prikazivani na groteskan i antisemitski način s kukastim nosevima i pohlepnim izrazima lica.

Postojale su i druge grupe stanovništva koje su nacisti povezivali s „arijevskim“ karakteristikama, posebno nordijski i skandinavski narodi. Kada bi u zemljama poput Latvije ili Poljske naišli na plavokosu i plavooku djecu, nisu imali skrupula da ih kidnapuju i šalju u domove kojima je upravljao eugenički program „Lebensborn“. Ovi domovi služili su u svrhu „germanizacije“ — što je bila ideja Heinricha Himmlera, šefa SS-a, koji je nastojao podstaći rast „rasno vrijednog“ stanovništva.

Termin „arijevski“ postao je i osnova za „arijanizaciju“ — što je značilo konfiskaciju i prenos vlasništva s jevrejskih preduzeća i imovine na ne-Jevreje.

Pravo porijeklo „Arijevaca“

Iako je termin „Arijevac“ bio uobičajen u kolokvijalnom jeziku, nacistički „rasni naučnici“ ga nisu mnogo koristili. Umjesto toga, govorili su o „njemačkoj ili srodnoj krvi“. Znali su da se termin prvobitno koristio za označavanje lingvističkih sličnosti, a ne naslijeđenih fizičkih osobina.

Arheološka otkrića pokazuju da termin „Arijevac“ postoji više od dva milenija. Perzijski kralj Darije I imao je isklesanu grobnicu u Nakš-e Rostamu u današnjem Iranu. Natpis glasi: „Ja sam Darije, veliki kralj... Perzijanac, sin Perzijanca, Arijevac, arijevskog porijekla.“ Riječ se pojavljuje i u svetim tekstovima iz Indije na sanskritu.

Prvobitno se termin „Arya“ koristio u značenju „plemenit“ ili „častan“ — kao samonaziv naroda u Indiji i Iranu. Vjeruje se da oni potiču od nomadskih naroda koji su migrirali iz regija u današnjoj Ukrajini, Kazahstanu i južnoj Rusiji. Nakon otkrivanja sličnosti između većine evropskih jezika i jezika kao što su perzijski ili sanskrit, naučnici su kasnije klasifikovali „Arijevce“ kao članove zajedničke indoevropske lingvističke porodice.

Rasistička reinterpretacija termina

Rasistička reinterpretacija termina „Arijevac“ počela je sredinom 19. vijeka. U svom četvorotomnom djelu „Esej o nejednakosti ljudskih rasa“, francuski pisac i diplomat Joseph Arthur de Gobineau podijelio je čovječanstvo na bijelu, žutu i crnu „rasu“. Njegov zaključak bio je da je bijela, „arijevska“ izvorna rasa superiorna u odnosu na ostale, karakteristična po svojoj „nemjerljivo superiornoj inteligenciji“, te da joj je suđeno da vlada drugima. Također je upozorio na „miješanje rasa“, jer bi to ugrozilo i kvalitet „arijevske“ izvorne rase i čovječanstvo u cjelini.

Gobineauova teorija bila je uglavnom ignorisana od strane njegovih savremenika, ali je kasnije dobila na značaju nakon što je prisvojena i izmijenjena kako bi služila nacionalističkim, ekstremno desničarskim ciljevima. Nakon njegove smrti, mnogi naučnici i akademici koristili su njegovu rasnu teoriju kao osnovu za sopstvene spise. Jedan od njih bio je Houston Stewart Chamberlain — koji će kasnije postati zet Richarda Wagnera. U svojoj knjizi iz 1899. godine, „Temelji devetnaestog vijeka“, ovaj britanski pisac podigao je Gobineauove rasističke teorije na novi nivo.

Chamberlain je veličao „germansku rasu“. Međutim, bio je svjestan da svi Nijemci fizički ne odgovaraju idealnom arijevskom tipu koji je opisao Gobineau, pa je svoje tvrdnje zasnovao na takozvanim njemačkim vrlinama za koje je vjerovao da se nasljeđuju putem krvi: poštenje, lojalnost i marljivost. Karakterisao je „jevrejsku rasu“ kao lišenu kreativnosti i idealizma, te kao vođenu isključivo materijalnim interesima, čime predstavlja prijetnju „germanskim Arijevcima“.

Iako je Chamberlain pojedinim Jevrejima pripisivao određenu „plemenitu narav“, istovremeno je naglašavao njihovu navodnu „nesposobnost i inferiornost“ u poređenju sa „arijevskom rasom“. Chamberlainovo djelo bilo je dobro prihvaćeno u Njemačkoj. Među njegovim poštovaocima bio je i car Vilhelm II, koji ga je više puta pozivao na dvor.

Braća po duhu: Chamberlain i Hitler

Godine 1917. Chamberlain se pridružio ekstremno desničarskoj, nacionalističkoj i antisemitskoj Njemačkoj domovinskoj partiji. Dana 30. septembra 1923. posjetio ga je Adolf Hitler, što je očigledno ostavilo snažan utisak na Chamberlaina. Nekoliko dana nakon sastanka, Chamberlain je pisao budućem „Führeru“: „Činjenica da Njemačka rađa Hitlera u trenucima potrebe pokazuje koliko je ona živa.“ Hitler je, s druge strane, smatrao Chamberlaina jednim od „evangelista“ svog svjetonazora. U svojoj knjizi „Mein Kampf“, on se više puta poziva na Chamberlaina i, poput njega, hvali navodnu superiornost „arijevske rase“.

Odavno je naučno utvrđeno da ljudske „rase“ ne postoje iz biološke perspektive. Nacisti su zloupotrijebili termin „Arijevac“ kako bi dalje širili i legitimisali svoju nehumenu ideologiju. Do današnjeg dana, rasisti širom svijeta i dalje koriste ovu lažnu interpretaciju tog termina.