U Sarajevu je 2. septembra 2026, u 100. godini, umro Raif Dizdarević, antifašista, političar i diplomata, bivši predsjednik Predsjedništva Bosne i Hercegovine i SFR Jugoslavije.

Raif Dizdarević je rođen 09.12.1926.godine u Fojnici. Potiče iz poznate antifašističke porodice iz koje su sedmorica braće učestovala u Narodnooslobodilačkoj borbi.

Trojica su izgubila živote – najstariji Zijo, književnik, zvjerski je umoren u ustaškom logoru Jasenovac; Nusreta koji je bio borac i SKOJ-evski rukovodilac u partizanskom odredu Zvijezda,četnici ranjenog zaklali 1942.godine u partizanskoj bolnici; Hasan je poginuo u borbi.

Raif Dizdarević je stupio u narodnooslobodilačku vojsku 01.08.1943. godine. bio je borac, zatim kao sedamnestogodišnjak, pomoćnik obavještajca Visočko- fojničkog odreda.

Od kraja 1944.do 1950. godine bio je oficir u OZN-i (odjeljenje za zaštitu naroda) -UDB-i (Upravi državne bezbjednosti) za Bosnu i Hercegovinu.

Početkom 1951. godine upućen je na rad u Ministarstvo inostranih poslova FNRJ. Proveo je više godina u diplomatskoj službi.

Od 1951. do 1954. godine bio je sekretar i otpravnik poslova Ambasade FNRJ u Bugarskoj (u najtežim godinama napada SSSR-a na Jugoslaviju u čemu je Bugarska prednjačila); od 1956. do 1959.godine prvi sekretar Ambasade SFRJ u SSSR-u (istovremeno i u Mongoliji); od septembra 1963. do septembra 1967.godine savjetnik Ambasade u Pragu.

U međuvremenu radio je na odgovornim poslovima u Saveznom sekretarijatu za inostrane poslove.

Od 1972. do 1974. godine bio je pomoćnik saveznog sekretara za inostrane poslove SFRJ.

Više godina je proveo na radu u Savezu sindikata.Od novembra 1967. do septembra 1972. godine bio je sekretar i član Presjedništva Vijeća Saveza sindikata Jugoslavije.Od jula 1974. do aprila 1978. godine je predsjednik Vijeća Saveza sindikata Bosne i Hercegovine.

U aprilu 1978. godine izabran je za predsjednika Predsjedništva SRBiH sa četverogodišnjim mandatom. Na izborima 1982. godine izabra je u Savezno vijeće Skupštine SFRJ i uz saglasnost svih republika i pokrajina za prvog jednogodišnjeg predsjednika Skupštine SFRJ i predsjednika Ustavne komisije.

Od 15.maja 1984. do konca decembra 1987. godine je savezni sekretar za inostrane poslove SFRJ.

U decembru 1987. godine,nakon kandidacione procedure i podrške u svim organima i opštinama, Skupština BiH ga je, tajnim glasanjem, izabrala za člana Predsjedništva SFRJ. Od konca decembra 1987. godine je podpresjednik Presjedništva SFRJ, a od 15. maja 1988. do 15. maja 1989.godine predsjednik predsjedništva SFRJ.

Vršeći pomenute dužnosti bio je član više državnih i političkih organa u Federaciji i Republici (član Savjeta za narodnu odbranu SFRJ, član Savjeta za zaštitu ustavnog poretka SFRJ, član saveznih savjeta za politički sistem, međunarodne odnose i dr.).

Od 1974. do 1984. godine bio je član Predsjedništva Centralnog komiteta Saveza komunista BiH; od 1984. do 1989.godine bio član Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije.

Svojevrstan kuriozitet predstavlja činjenica da je Raif Dizdarević u toku čitavog postojanja Jugoslavije (1918.-1991.) bio jedini iz Bosne i Hercegovine predsjednik jugoslovenskog parlamenta i ministar inostranih poslova i jedini Bošnjak na ovim funkcijama i na čelnoj državnoj dužnosti - predsjednik Predsjedništva SFRJ.

Za cijelo vrijeme trajanja agresije i rata 1992.-1995.godine ostao je u Bosni i Hercegovini i odbio više ponuda iz inostranstva (od državnika sa kojima je sarađivao i iz sistema UN) da bude evakuisan i angažovan u inostranstvu. U okviru ograničenih mogućnosti angažovao se za podršku i pomoć u odbrani Bosne i Hercegovine.

U drugom radno - aktivnom periodu objavio je više tekstova u domaćim i stranim medijima. Radeći u sindikatima objavio je knjigu “Sindikat u akciji“. U proteklim godinama objavio je knjigu „Od smrti Tita do smrti Jugoslavije“ (Svjedočenja), koja je doživjela dva bosanska izdanja, zatim italijansko, češko i englesko.

U 2006. godini objavio je knjigu „Vrijeme koje se pamti“, a 2012.godine „Put u raspad“.Godine 2018. objavio je knjigu Sudbonosni podvig Jugoslavije. Podsjećanje na istorijsko NE staljinizmu – događaj koji je opredijelio budućnost Jugoslavije.