Mladenović komadom poistovjećuje društvo u kojem živimo, s animiranim junakom mađarskog crtanog filma “Gustav” –  prašnjavim birokratom, poslušnikom fokusiranim isključivo na vlastito postojanje, otvoreno aludirajući da smo “svi mi pomalo Gustav”.

– Gustav je najzastupljeniji pojam u Srbiji, u milion primeraka i svi mi znamo ponekog Gustava. To vam je kao što, navodno, ne znate nikoga iz svog okruženja ko glasa za vladajuću stranku, a onda oni pobede sa 70 odsto glasova. Neuočavanje nakaznih procesa u društvu i saučešništvo u istom, mora doći na naplatu – kaže Mladenović te dodaje da se “od devedestih taj račun samo gomila”.

To “gustavovsko” nemanje stava je, prema njegovom mišljenju, simptomatično za današnju Srbiju.

– Ogromna većina Srbije zbraja dane između rijalitija, ždranja i preživljavanja, bez ikakve više svesti o postojanju, bez ikakve lične hrabrosti da se utiče na sopstveni život – rekao je Mladenović.

Potencirajući nedostatak individualne hrabrosti, empatije i neispunjavanje građanskih obaveza, Mladenović je, umjesto klasičnog kraja predstave, publiku šutke ostavio u mraku. Umjesto glumaca je ispisana poruka: “Mrak je, a vi sedite. I ćutite. I ništa ne preduzimate. Niste vi krivi… zna se ko je kriv…”