U martu 2025. godine, Beograd je bio domaćin zatvorenog sastanka evropskih političara sa ekstremno desničarskim stavovima, koji je organizovao Dragan Stanojević, poslanik sa liste „Mi – snaga naroda“. Među gostima je bio i Maksimilijan Krah, poslanik njemačke Alternative za Nemačku (AfD), poznat po otvorenom proruskog narativu i učestvovanju u više međunarodnih političkih afera.

Na skupu se, prema pisanju T-portala, razgovaralo o aneksiji delova Ukrajine pod izgovorom zaštite etničkih manjina – retorici koja podsjeća na opravdanja ruskog predsjednika Vladimira Putina prije invazije 2022. godine.

Zahtjev za aneksijom nije nov: desničarski ekstremisti, naročito u Mađarskoj, Bugarskoj i Rumuniji, već dugo polažu pravo na pogranične regione svojih susjeda. Kao opravdanje su i u Beogradu navodili „zaštitu etničkih manjina u Ukrajini“ – istu retoriku koristio je i predsjednik Rusije Vladimir Putin uoči početka invazije.

Organizatori konferencije navode Putina, kao i američkog predsjednika Donalda Trumpa, kao „mirovne političare“. Krivicu za rat protiv Ukrajine, koji krši međunarodno pravo, pripisuju navodnim „zločinačkim delima kijevskog režima“.

Prema njihovoj interpretaciji, Rusija svojim napadom štiti manjine u Ukrajini. Neki od učesnika izrazili su želju da slijede taj primer.

Jedan od najglasnijih zagovornika aneksije bio je bugarski političar Angel Georgiev iz stranke „Preporod“, kako su izvjestili ruski i bugarski mediji. Njegova partija održava bliske odnose sa AfD-om i u Evropskom parlamentu su dio iste frakcije.

„Po našem mišljenju, i uzimajući u obzir istorijsku pravdu, Južna Besarabija bi kao eksklava trebalo da pripadne Bugarskoj. Kao što su to Aljaska, Kalinjingrad, Dubrovnik i drugi,“ izjavio je Georgiev. On je ovaj prijedlog predstavio kao inicijativu njegove stranke za „mirovno rešenje posleratne Ukrajine“.

Maksimilijan Krah, čiju je fotografiju sa sastanka u Beogradu objavio sajt T-portal,  važi za kontroverznog političara, čak i po mjerilima AfD. Živi u Drezdenu, praktikant je katoličke vjere, udovac, i otac osmoro djece sa tri žene. Njegov privatni život, iako tradicionalno konzervativan naizgled, kontrastira se sa njegovim medijskim nastupima i političkim provokacijama.

Rani politički angažman i prelazak u AfD

Krah je karijeru počeo kao član omladinske organizacije CDU – Junge Union. Tokom studija bio je aktivan i u Asocijaciji hrišćansko-demokratskih studenata. Godine 2016. napušta CDU i priključuje se AfD-u, gde brzo napreduje. Već 2018. postaje zamjenik predsjednika partije u Saksoniji, a 2019. izabran je za poslanika u Evropskom parlamentu.

U Briselu je bio dio Odbora za međunarodnu trgovinu, Odbora za odnose sa SAD i delegacije Euronest. U javnosti se isticao kao oštar kritičar Evropske unije, nazivajući je „vazalom Sjedinjenih Država“, i zalagao se za tzv. „veliki reset“ evropske politike.

Neuspeh u Drezdenu i novi uspon u Berlinu

Godine 2022. kandidovao se za gradonačelnika Drezdena, gdje je osvojio svega 14,2% glasova, završivši na četvrtom mjestu. Ipak, 2024. ponovo se našao u središtu pažnje kada je postavljen za vodećeg kandidata AfD-a na izborima za Evropski parlament. Iako je partija osvojila značajnih 15,9%, novoizabrani poslanici odlučili su da ga ne uključe u delegaciju zbog brojnih skandala.

Uprkos tome, Krah 2025. ulazi u Bundestag nakon što je u svojoj izbornoj jedinici u Saksoniji pobijedio sa 44,2% glasova, čime je potvrdio svoju popularnost među biračima radikalne desnice.

Skandali: Špijunaža, Kina, Rusija

Krah je bio u centru više bezbjednosnih afera. Njegov bivši saradnik Jian Guo uhapšen je pod optužbom za špijunažu u korist Kine. Guo je, prema navodima nemačkog tužilaštva, bio u službi kineske tajne službe još od 2002. godine, a u Krahovoj kancelariji pronađeno je preko 500 povjerljivih dokumenata. Pored toga, istraživanja ukazuju da je Krah 2023. godine putovao u Kinu o trošku kineske vlade i održavao sastanke sa članovima kineske Komunističke partije, dok je njegov saradnik navodno primao novac iz Kine.

Sumnje o vezi sa Rusijom dodatno su pojačane 2024. kada je američki FBI ispitivao Kraha zbog komunikacije sa proruskim aktivistima tokom posjete SAD-u. Istražitelji su identifikovali poruke koje ukazuju na moguće isplate za „tehničke troškove“, što je Krah negirao.

Krah i njegov kolega iz AfD-a Petr Bistron poznati su po saradnji sa Viktorom Medvedčukom, proruskim političarem iz Ukrajine koji ima kumovske veze sa ruskim predsjednikom Vladimirom Putinom, čime se dodatno učvrstio narativ o njegovim vezama sa autoritarnim režimima.

Ideološki okvir i ekstremne pozicije

Krah jasno odbacuje etiketu „konzervativca“ – sebe i AfD definiše kao „desničare“. Pripadnik je tvrde desnice u okviru stranke i blizak je sa Bjernom Hekeom, vođom radikalne frakcije „Der Flügel“. Održavao je predavanja u Institutu za državnu politiku Geca Kubičeka, koji je njemačka obavještajna služba označila kao „sigurno desničarsko ekstremistički“.

U svojoj knjizi Politika s desna, koju je objavio 2023. godine, zagovara otvoreno anti-liberalne i anti-pravne ideje. Knjigu su politički protivnici opisali kao manifest protiv međunarodnog prava i vladavine zakona.

U intervjuu za italijanski list La Republika u maju 2024. izjavio je da „ne bi rekao da je svako ko je nosio SS uniformu automatski zločinac“, što je izazvalo pravu buru.

Posljedice su bili raskid odnosa sa Nacionalnim okupljanjem Marin Le Pen i povlačenje podrške iz više evropskih desničarskih partija.

Geopolitičke ideje i spoljnopolitički kurs

Krah otvoreno kritikuje zapadne vojne intervencije i politiku NATO saveza, zagovarajući multipolarni svijet sa Rusijom, Kinom i Brazilom kao ravnopravnim partnerima. Protivi se pomoći Ukrajini i optužuje Zapad da koristi Ukrajinu kao „proksi u američkim ratovima“.

U Evropskom parlamentu glasao je protiv rezolucije o progonu Ujgura u Kini, nazivajući je „anti-kineskom propagandom“.

Takođe, čestitao je Kini godišnjicu aneksije Tibeta i u više navrata ponovio da Tajvan pripada Kini po međunarodnom pravu.

Na društvenim mrežama, naročito TikToku, Krah vodi agresivnu kampanju usmjerenu na mlade birače. Njegova strategija uključuje populističke poruke, muški imidž i otvorenu kritiku establišmenta. Sarađuje sa političkim aktivistima iz drugih zemalja kako bi širio uticaj svoje ideologije među biračima.

(Nova.rs)