Stara mapa podjele Evrope prema kulturno-prostorim kriterijumima koju je izradio nemački akademski komitet nedavno je opet "oživjela" na Twitteru gdje je pokrenuta diskusija o njoj.

Prema mapi, zamišljene regionalne granice presjecaju teritoriju nekoliko evropskih država, uključujući i Srbiju.

Predložena je podjela Evrope na Zapadnu, Sjevernu, Južnu, Centralnu, Jugoistočnu i Istočnu Evropu, s tim što bi se teritorija nekoliko zemalja prostirala na više regija.

Tako bi, prema mapi, sjeverni dio Srbije, odnosno veći dio Vojvodine, pripadao Centralnoj Evropi, a ostatak Jugoistočnoj. Najveći dio Ukrajine bi pripadao Istočnoj Evropi, dok bi krajnji zapad bio u Centralnoj, piše Blic.

Kako bi Evropa bila podijeljena

Imaginarna granica između Centralne i Južne Evrope bi prolazila preko centralnog dijela Rumunije i praktično bi "presekla" zemlju na pola. Francuska bi bila "raparčana" na čak tri dijela - najveći dio bi bio u Zapadnoj Evropi, južna obala bi bila u Južnoj, a pokrajina Alzas na kranjem istoku bi bila u Centralnom dijelu.

Autor mape je Stalni komitet za geografska imena (StAGN), tijelo koje se bavi standardizacijom geografskih imena na njemačkom jeziku. To je nezavisni akademski komitet bez suverenih funkcija, a u njemu su naučnici iz Njemačke, Austrije, Švicarske i iz drugih zemalja njemačkog govornog područja.

Podjela je inspirisana radom austrijskog istraživača Petera Jordana, koji je želio da napravi model kulturnih prostora koji "isključuje nacionalne i političke faktore".

Кoncept Centralne Evrope je polazna tačka jer se o njemu "raspravlja u debati o okončanju globalnih i političkih antagonizama sa posebnim uticajem na Evropu".

Osam kriterijuma

Za sužavanje koncepta Centralne Evrope Jordan je koristio osam kriterijuma:

• historijski uticaj koje su ostavile njemačka i jevrejska kultura,
• sukcesija protestantizma i katolicizma dok pravoslavlje i islam igraju samo sporednu ulogu,
• rani razvoj urbanog sistema i srednje klase u odnosu na Istočnu Evropu,
• rano postojanje slobodne klase seljaka, tradicija lokalne i regionalne samouprave,
• kulturna raznolikost unutar država,
• politička i ekonomska težnja ka kontinentalizmu i, na kraju,
• kasna industrijalizacija u poređenju sa Zapadnom Evropom, ali rana u poređenju sa Istočnom.