Nikada u Narodnoj skupštini nije bilo veće institucionalne torture kao u sadašnjem sazivu kada skupštinom predsjedava Nenad Stevandić.

Scene izbacivanja narodnih poslanika iz skupštinske sale, oduzimanje riječi i tortura koju predsjednik Narodne skupštine Stevandić provodi nad Nebojšom Vukanovićem, liderom Liste za pravdu I red, ali i drugim poslanicima, odavno su prestale biti stvar puke zloupotrebe pozicije. One su postale ogledalo dubokog političkog kompleksa koji vlada u najvišem zakonodavnom tijelu, poručio je Igor Mandić, odbornik Liste za pravdu i red u Skupštini grada Banjaluka.

-Na sceni imamo klasičan primjer gdje se formalna moć koja je dobijena političkim trgovinama i koalicionim kombinatorikama vladajućih koristi kao alat za obračun sa nekim ko ima autentičnu i sve veću podršku naroda.

Kada se uporedi ono što je jedino mjerljivo u demokratiji (bar bi trebalo biti), a to su izborni rezultati i glasovi naroda, slika „moći“ u parlamentu dobija drugi izgled.

Stevandić sa pozicije predsjednika partije i predsjednika Narodne skupštine odavno je u sopstvenoj bazi u Banjaluci izgubio tlo pod nogama.

Lista za pravdu i red je na prošlim opštim izborima u samoj Banjaluci ostvarila daleko bolji rezultat od Stevandićeve stranke gdje je on bio nosilac liste. Vrlo važno je naglasiti da je rezultat Liste za pravdu i red ostvaren bez gotovo ikakve logistike i bez novca uloženog u kampanju, nasuprot ogromnih resursa i kapilarnih glasova iz javnih preduzeća i ustanova pod kontrolom vladajuće koalicije.

Kada predsjednik Skupštine posegne za mjerom izbacivanja poslanika, on ne brani dignitet parlamenta, već pokušava sakriti svoju političku inferiornost. Legitimitet jednog poslanika ne može se oduzeti silom, a trenutna kontrola skupštinskog obezbjeđenja može lako ispariti na oktobarskim izborima, jer kontrolisati olovke građana koji glasaju ove godine će biti mnogo teže, zaključio je Mandić.