Ovaj Leskovčanin fudbalski se proslavio i u Splitu i u Beogradu. Kao nekad Vladimir Beara. I ovaj fudbaler čiju priču donosimo dio je historije hrvatskog fudbala, i to one kada su se osvajali naslovi šampiona. Milorad Diskić rođen je 5. februara 1924. godine u Leskovcu u Srbiji. Igračku karijeru započeo je 1939. godine igrajući za matični klub Momčilo iz Leskovca. Od početka pa do završetka karijere igrao je na poziciji odbrambenog i centarhalfa, piše Dnevno.hr.

Odlaskom na odsluženje vojnog roka u Split 1946. godine, Diskić postaje igrač fudbalskog kluba Mornar. Ovaj klub je formiran u aprilu 1946. godine kao sekcija Sportskog društva Jugoslavenske ratne mornarice. Bio je to relativno vrlo uspješan klub s velikim brojem kvalitetnih igrača koji su služili vojni rok u Ratnoj mornarici, među kojima je bio i Milorad Diskić. Vrlo brzo je u takmičenjima dospio do Druge savezne nogometne lige. Mornar nastupa do 1949. godine, kada je političkom odlukom rasformiran.

U ekipi Mornara koja je 1949. godine osvojila drugo mjesto u tadašnjoj Drugoj saveznoj ligi pod vodstvom trenera, proslavljenog vratara Franje Glasera, koji je jedno vrijeme bio i golman i trener, nastupali su fudbaleri: golmanr Rustemov, odbrambeni Milorad Diskić, Duplančić i Petronić, stoperi Kasa, Marčetić i Cizarić, vezni Cezar, Gemeri, Kutni i Smolej, te napadači Drvodelić, Mladenović i Medved.

(Foto: Duje Klaric / CROPIX/Ilustracija, Torcida)

Našao svoje mjesto u Hajduku

Za vrijeme trogodišnjeg igranja u Mornara Diskić je za ovaj klub nastupio oko 150 puta. Nakon raspuštanja Mornara, Milorad Diskić 1949. godine postaje fudbaler Hajduka i bijeli dres nosi do novembra 1950. godine. U godinu dana, koliko je nosio dres Hajduka, Diskić je bio dio šampionske ekipe Hajduka koja je pod vodstvom trenera Luke Kaliterne 1950. godine osvojila prvenstvo Jugoslavije bez poraza. Za Hajduk je ukupno odigrao 24 utakmice.

Tako se Diskić svrstao među vrsne fudbalere Hajduka koji su pedesetih godina prošlog stoljeća ispisali najljepše stranice u historiji splitskog kluba. Bilo je to vrijeme Beare, Kokeze, Brokete, Vukasa, Frane Matošića, Luštice, Katnića i drugih velikana Hajduka.

Hajduk je napustio u novembru 1950. godine, kada je postao nogometaš Crvene Zvezde. U crveno-bijelom dresu je igrao do 1953. godine. Odmah po dolasku na Marakanu, Diskić u decembru 1950. godine sa Zvezdom osvajio Kup Jugoslavije. Standardni je dio ekipe Crvene Zvezde koja je 1951. i 1953. godine osvojila naslov prvaka Jugoslavije. U Zvezdi je najčešće igrao na poziciji desnog stopera u paru s Predragom Đajićem. Za Crvenu Zvezdu je odigrao 49 prvenstvenih utakmica.

Nije dobio niti minutu za Jugoslaviju

Poslije odlaska iz Zvezde, Diskić je od 1953. do 1958. godine igrao za Radnički iz Beograda. Bilo je to vrijeme kada je ovaj klub bio u vrhu jugoslavenskog fudbala i dvije godine osvajao treće mjesto u prvenstvima Jugoslavije. S “majstorima s Dunava“, kako su tada nazivali Radnički, igrao je 1957. godine u finalu kupa Jugoslavije, gdje su poraženi od Partizana s 5:3 iako su na poluvremenu vodili s čak 3:0.

U reprezentaciji Jugoslavije nije odigrao niti jednu minutu, iako je često bio u konkurenciji za nacionalnu selekciju. S reprezentacijom je učestvovao na Olimpijskim igrama u Helsinkiju 1952. godine kada su plavi osvojili srebrnu medalju, ali je bio zamjena i nije ulazio u igru. Selektor Aleksandar Tirnanić na cijelom olimpijskom turniru nije izvršio niti jednu zamjenu, pa je svih šest utakmica odigrala postava: Beara, Stanković, Crnković, Z. Čajkovski, Horvat, Boškov, Ognjanov, Mitić, Bobek, Vukas i Zebec. Tako Diskić nije dobio šansu da debitira za nacionalnu selekciju i postane član čuvene olimpijske ekipe, ali i on spada u olimpijske medaljonoše.

Međutim, samo Diskićevo prisustvo u ovakvoj konkurenciji dokaz je njegove igračke kvalitete. Iako nije rođen u Hrvatskoj niti je olimpijsku medalju osvojio iz hrvatskog kluba, Milorad Diskić je kao član šampionske ekipe Hajduka iz 1950. godine ostavio trajan pečat u hrvatskom fudbalu.