Naša današnja priča vraća vas 2.500 godina u prošlost, u vrijeme kada su na prostoru današnje Italije živjeli pripadnici misterioznog naroda.

Naime, stoljećima prije uspona Rimske republike, na italijanskom poluotoku dominirala je druga kultura: Etrurci, sofisticirana civilizacija koja je živjela u, i oko današnje Toskane. Civilizacija koja je ostala vječita zagonetka.

Vješti poljoprivrednici, metaloprerađivači i trgovci, Etrurci su uveliko trgovali s drugim mediteranskim civilizacijama. Imali su razvijenu kulturu i umjetnost koja je bila stiliziranija u odnosu na onu kod njihovih susjeda, i činilo se da su imali uticaj na Mediteranu. Njihov jezik, sačuvan u fragmentima na pojedinim grobnim natpisima, ne može da se poveže ni s jednim danas poznatim, živim ili mrtvim, jezikom.

Nova studija etrurske DNK, međutim, pokazuje da ti ljudi imaju isto genetsko porijeklo kao i njihovi susjedi - i tvrdi da su njihova kultura i jezik postojali na tom području mnogo duže nego što se smatralo.

Među prvima koji su spekulirali o korijenima Etruraca bio je grčki historičar Herodot, koji je oko 500. godine p.n.e. napisao da su Etrurci migranti iz Anadolije, koji su sa sobom donijeli bogat jezik i kulturu.

Rimljani su takođe bili fascinirani Etrurcima.

"Oni su imali snažan formativni uticaj na Rim u njegovim ranim godinama", kaže historičar sa Harwarda Michael McCormick, koautor nove studije: "Prvi kraljevi Rima bili su etrurski govornici, Etrurci su možda i osnovali sam grad Rim, a mnoge rimske institucije i kulturne prakse posuđene su, ili prilagođene, upravo od njih."

U novije vrijeme zagonetka o njihovom porijeklu se produbila.

Iako su se lingvisti fokusirali na naizgled egzotični jezik Etruraca, arheolozi su uvidjeli drugačije veze. Čini se da su etrurska umetnost i artefakti dio duže lokalne tradicije, a ne da su došli iz Anadolije, kaže arheolog sa Univerziteta u Cambridgeu Graham Barker, koji nije bio uključen u istraživanje.

Nova DNK analiza desetine etrurskih skeleta, otkrivenih tokom ranijih iskopavanja, a koji se danas nalaze u muzejskim zbirkama, nude novo objašnjenje. U radu koji je objavljen u časopisu Science Advances, tim arheologa, genetičara i lingvista predvođeni genetičarom Univerziteta u Tibingenu Kozimom Postom, otkriva da su Etrurci dijelom poticali od poljoprivrednika iz kamenog doba koji su živjeli u Evropi otprilike oko 6.000 godina prije nove ere. To ih čini mnogo sličnijim narodima koji su živjeli u drugim dijelovima italijanskog poluotoka u to vrijeme, uključujući i njihove latinske susjede. Do 1600. godine p.n.e. i Etrurci su primili nove doseljenike koji vode porijeklo iz današnjih Rusije i Ukrajine.

"Etrurci se ne razlikuju mnogo od Latina, ali također u DNK imaju i veliki udio gena naroda koji je došao", kaže Post. To sugerira da su Etrurci bili lokalci u praihstorijskoj Italiji.

Međutim, ostalo je otvoreno pitanje jezika. U Italiji, kao i skoro svuda u Evropi, dolazak naroda s istoka poklopio se sa nastankom indoevropskih jezika. "Tamo gdje bi stigli, indoevropski jezici bi zamijenili jezike koji su tamo ranije postojali", kaže lingvista Gus Krunen, koautor rada.

Zašto onda Etrurci nisu govorili indoevropskim jezikom?

Autori rada tvrde da su etrurska kultura i jezik prethodili dolasku stepskog naroda, ali da su bili posebno otporni: kako su novi narodi stizali u današnju Toskanu, možda su naučili etrurski, vjenčavali se sa članovima lokalnih porodica i integrirali se u etrursko društvo.

Etrurski se govorio i koristio na nadgrobnim natpisima još 800 godina, sve dok ga dominacija Rima i latinskog jezika, u prvom vijeku nove ere, nije tiho potisnula i dovela do izumiranja.

(SB)