Jedan od važnijih ruskih naftnih pogona u centralnom dijelu zemlje potpuno je zaustavio rad poslije udara bespilotnih letjelica. Prema informacijama koje prenosi Reuters, šteta je pogodila ključni dio postrojenja bez kojeg rafinerija ne može normalno funkcionisati.

Uništenje ključnog bloka za preradu

Riječ je o rafineriji u gradu Sizranj u Samarskoj oblasti, na obali rijeke Volge, koja pripada kompaniji Rosneft i važi za značajan dio ruske energetske infrastrukture. Prema procjenama iz industrije, kapacitet prerade tog postrojenja kreće se između 7 i 8,9 miliona tona nafte godišnje. Kako navodi Reuters pozivajući se na izvore iz sektora energetike, tokom napada 21. maja 2026. godine oštećen je ključni blok za primarnu preradu sirove nafte.

Upravo taj dio sistema smatra se centralnim za rad cijele rafinerije, zbog čega je proizvodnja potpuno obustavljena. Sagovornici agencije tvrde da bi popravka mogla trajati najmanje nekoliko sedmica, što dodatno pojačava zabrinutost zbog posljedica po ruski energetski sektor. Sizranjska rafinerija smatra se jednom od važnijih tačaka za snabdijevanje gorivom u centralnom dijelu Rusije.

Strategija pritiska na ekonomiju

Ukrajinska strana ranije je saopćavala da su napadi na rusku naftnu infrastrukturu dio šire strategije usmjerene na smanjenje finansijskih kapaciteta koji podržavaju vojne aktivnosti Moskve. Posljednjih mjeseci intenzitet takvih udara primjetno je povećan. Reuters podsjeća da je više velikih rafinerija u centralnoj Rusiji tokom prethodnog perioda bilo primorano ili da potpuno obustavi rad ili da smanji obim prerade nakon serije napada dronovima. Time se dodatno povećava pritisak na energetski sektor koji ima ključnu ulogu u ruskoj ekonomiji.

Ipak, iz Kremlja su ranije poručivali da nema opasnosti od nestašice goriva unutar zemlje. Ruske vlasti tvrde da sistem snabdijevanja ostaje stabilan i da se eventualni gubici nadoknađuju kroz rezerve i preraspodjelu proizvodnih kapaciteta. Uprkos tim tvrdnjama, činjenica da je jedna od većih rafinerija potpuno zaustavila rad pokazuje koliko su napadi na energetsku infrastrukturu postali važan dio šireg sukoba, posebno zato što se ovakvi objekti smatraju ključnim za stabilnost funkcionisanja velikih industrijskih regiona Rusije.